ՏԵՍԱԿԱՆ

Դեկորատիվ դեկորներ / Տիգրան Մարտիրոսյան

Աբսուրդային դիլեման հասկանալի դարձնելու նպատակով Սամսոն Ստեփանյանը դիմել էր հեքիաթ-կատակերգության արտահայտչաձևերին: Գրական հենքի խտացումների իմաստային նոսրացումը գերճշգրիտ դերաբաշխում է պահանջում, ինչում բեմադրիչ–ռեժիսորը մեծ հաշվով վրիպել էր: Ընտրված դերասանների մեծ մասը...

Տիգրան Մարտիրոսյան. ՀԱՅՐԵՆԻ ԴՐԱՄԱՏՈւՐԳԻԱՅԻ ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՏԵՍԱՐԱՆԻ ԽՆԴԻՐԸ՝ 21-ՐԴ ԴԱՐՈւՄ ՄԱՅՐԱՔԱՂԱՔՈւՄ ԲԵՄԱԴՐՎԱԾ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈւՄՆԵՐՈւՄ

Հայտնի է, որ հայրենի բեմադրիչների և դրամատուրգների համագործակցության չկայացման հերթապահ պատճառաբանությունը պիեսների՝ այնքան էլ բեմական, չլինելն է: Թեև, իրականում, որևէ թատերական գրվածքի բեմական լինել կամ չլինելու մասին մասնագիտական խոսակցությունն առնվազն...

ՀԱՐՈԼԴ ՓԻՆԹԵՐ / ԻՆՉՊԵՍ ԳՐԵԼ ՊԻԵՍ

Արվեստ, ճշմարտություն ու քաղաքականություն: (Նոբելյան դասախոսություն, 2005, Հատված) 1958 թվականին գրել եմ. ՛՛Իրականի ու անիրականի միջև խիստ տարբերություն չկա, ինչպես չկա տարբերություն ճշմարիտի ու կեղծի միջև: Ամենևին էլ պարտադիր չէ,...

Բախտիար Հովակիմյան. 1865 թվականը հայ թատրոնի պատմության մեջ

Կան տարեթվեր, որոնք մեկ կամ մի քանի կարևորագույն իրադարձություններով հաստատուն տեղ են գրավում ժողովրդի, իսկ երբեմն էլ՝ համաշխարհային հասարակայնության կյանքում: Մեր ժողովրդի մշակութային կյանքում նման տարեթիվ է 1865 թվականը: Այն...