admin

Գագիկ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ / «ԶԻՆՎՈՐԸ»

Գագիկ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ «ԶԻՆՎՈՐԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   Ես քայլում եմ: Ես փորձում եմ մտածել ապագայի մասին: Մինչ մտամոլոր շնչում էի ասֆալտի գաղջ օդը, հաստավիզ տղաներից մեկը իր երկհարկանի մեքենայով ուզեց ինձ ճզմել գետնին: Ես խույս տվեցի, մի կերպ, կաղալով հասա տուն: Միացնում եմ հեռուստացույցը՝ քաղաքական խեղկատակները իրենց ցինիզմն են թքում իմ վրա: Ես ճչում եմ — վերջ տվեք, մենք հոգնել ենք ձեզնից: Աչքերս փակ են: Մութ է: Հեռվում, խավարի մեջ բոցկլտում են լուսատուները: Նվիրում...

Գույժ. Կյանքից հեռացել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Զավեն Աբրահամյանը

Կյանքից հեռացել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Զավեն Աբրահամյանը Խորը ցավով տեղեկացանք, որ այսօր կյանքից հեռացել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Զավեն Աբրահամյանը: Մեր խորին ցավակցություններն ենք հայտնում Զ. Աբրահամյանի ընտանիքին, հարազատներին և գործընկերներին։   Tatron-drama.am խմբագրակազմ

Խաչիկ ՉԱԼԻԿՅԱՆ / «ՋԱՅԼԱՄԸ ԱՍՖԱԼՏԻ ՎՐԱ»

Խաչիկ ՉԱԼԻԿՅԱՆԻ «ՋԱՅԼԱՄԸ ԱՍՖԱԼՏԻ ՎՐԱ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   Եթե անգամ այս պահին անհամեստորեն ցցված չլինեի ձեր աչքի առջև, միևնույն է, ասֆալտին հայտնված ջայլամի հոգեվիճակից անհնար է ազատվել… Ուրեմն՝ ի՞նչ: Մնում է ապավինել ջայլամի այլ՝ վազել-փախչելո ՞ւ ունակությանը… Ո՛չ: Կարծում եմ, բոլորիս փրկությունն այն գիտակցության մեջ է, որ, ի վերջո, ջայլամը նախ և առաջ թռչուն է և պարտավոր է հիշել իր հիմնական՝ թռչելու հատկանիշը: Այս հարցում, հուսով եմ, իմ հերոսուհին ինձ հետ համաձայն է:...

ՎԱՐՍԻԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ / ՀՐԱՉՅԱՅԻ ԱՉՔԵՐԻ ԿԱՊՈՒՅՏ ԲՈՑԸ

1895 թվականի նոյեմբերի 24-ին ծնվել է ՀՐԱՉՅԱ ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԸ   ՎԱՐՍԻԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ ՀՐԱՉՅԱՅԻ ԱՉՔԵՐԻ ԿԱՊՈՒՅՏ ԲՈՑԸ Շատ է ասվում-խոսվում Հրաչյա Ներսիսյանի  աչքերի մոգական ուժի մասին, իսկ պահպանված լուսանկարները սև ու սպիտակ են, ֆիլմերը՝ նույնպես… Որտեղի՞ց պիտի ապագա սերունդներն իմանան, որ նման հայորդի է եղել, որի աչքերի կապույտ բոցից խելահեղվել են ոչ միայն հանդիսականները, այլև խաղընկերները: …1950 թվական, մարտի 19-ը: Սունդուկյանում «Իլյա Գոլովին»-ի պրեմիերան է: Ասենք, որ այն ժամանակ «ամենաառաջնային, ամենակարևոր» թեման սովետական գաղափարախոսությամբ «ծրագրավորված» մարդու թեման էր. թատրոններն ու մշակույթի գործիչները...

Գևորգ ՍԱՐԳՍՅԱՆ / «ՆԱԽԱՃԱՇ ՎԱՆՔԻ ԲԱԿՈՒՄ»

Գևորգ ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ «ՆԱԽԱՃԱՇ ՎԱՆՔԻ ԲԱԿՈՒՄ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում    «Նախաճաշ վանքի բակում» պիեսը գրվել է 1998-ին, Հաղարծին վանքում պատահած մի փոքր միջադեպի ազդեցության տակ: Գևորգ ՍԱՐԳՍՅԱՆ   ՆԱԽԱՃԱՇ ՎԱՆՔԻ ԲԱԿՈՒՄ Դրամա երկու մասից Գործող անձինք ԴԱՎԻԹ- — 40 տարեկան ԱՐՇԱԿ — 21 տարեկան ՀԱՅԿՈՒՀԻ — 28 տարեկան ՄԱՆՈՒԿ — 60 տարեկան   ԱՌԱՋԻՆ ՄԱՍ Մեծ ու փոքր խաչքարեր, խորքում՝ եկեղեցի, մատուռ, բակի վրա կախված մեկ-երկու բարձր ճյուղ: ԴԱՎԻԹ — (բակում պտտվելով): Ո՞ւր անհետա­ցան… հե՜յ,...

Սամվել ԽԱԼԱԹՅԱՆ / «ՍԻՄՈՆ ԹԱԳԱՎՈՐԸ»

  Սամվել ԽԱԼԱԹՅԱՆԻ «ՍԻՄՈՆ ԹԱԳԱՎՈՐԸ» պիեսը տպագրվել է «ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» հանդեսի 2005 թ. թիվ 8-9-ում     Ինքս ինձ չեմ կարողանում համոզել, որ աշխարհի առաջին նժդեհը հայ չի եղել: Եթե հայ է եղել՝ ցավալի է: Բայց երիցս ու յոթնակի ցավալի է, երբ անկախ պետականության հիմքերը գցելով՝ պանդխտության ցուպը չթաղեցինք այդ հիմքում: Խոսքս բախտախնդիրների մասին չէ, որոնք խաչագողի մի նոր հնարք բանեցնելով ծվարում են եվրոպական վտարանդիների ճամբարներում, և ոչ էլ՝ ծույլ պորտաբույծների, որոնք համալրում են բոմժ-հոմլեզների բանակը: Խոսքս նժդեհություն-երևույթի մասին է՝ առհասարակ,...

Կարինե ԽՈԴԻԿՅԱՆ / «ԱՐԱՄՆ ԱՅՍՏԵՂ Է ԱՊՐՈՒՄ»

    Կարինե ԽՈԴԻԿՅԱՆԻ «ԱՐԱՄՆ ԱՅՍՏԵՂ Է ԱՊՐՈՒՄ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   Եթե չլիներ Վարդուհի Վարդերեսյանի առաջարկը, որում պահանջկոտ շեշտը («Ինչո՞ւ չես գրում հայ կնոջ, Մոր մասին, մեր այս կյանքի մասին…») համարյա խլանում է հրաշալի արտիստիզմի բանվածքի մեջ, այս պիեսը չէր գրվի: Եթե անգամ գրվեր, հաստատ ուրիշ պիես կլիներ: Կհարցնեք՝ ինչո՞ւ… Որովհետև գլխավոր հերոսուհու՝ մոր կերպարն ստեղծվեց Վարդուհի Վարդերեսյանի համար: Տիկին Գոհարի ուսուցչուհի լինելն էր պատահական չէր. ով փոքրիշատե ճանաչում է մորս՝ պատմության ուսուցչուհի...

Нина Мазур / О СОПРОМАТЕ НА ТЕАТРЕ

    Вопрос, насколько необходимо сегодня обращение к классике,  заслуживает особого разговора. Мне доводилось бывать на очень многих фестивалях в разных странах мира.  Интерес к классике не является специфической чертой какой-то одной страны, — в мире классику любят.  Режиссеры, ставящие классику, делятся, на мой взгляд, на две категории. Представители одной категории, — как правило, это люди относительно молодые, — полагают, что «Три сестры» и «Король Лир» ставились в таком количестве, что настала пора что-то как-то видоизменить. Каждому из «ниспровергателей основ»...

Հայկ ՀԱԿՈԲՅԱՆ / « ԼՔՎԱԾ ՍԻՐՈ ԿԱՅԱՐԱՆ կամ ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ՃԱԼԱԾՅԱԼՆԵՐԸ»

    Հայկ ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ « ԼՔՎԱԾ ՍԻՐՈ ԿԱՅԱՐԱՆ կամ ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ՃԱԼԱԾՅԱԼՆԵՐԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում     Չէ, բոլորս էլ իրար նման ենք… Բոլորս էլ նույն գնացքին ենք սպասում: Թե՞ ապրում ենք միայն սպասելով… Եվ աշխարհն էլ վաղուց արդեն վերածվել է մի լքված ու մոռացված կիսակայարանի, որտեղ հաճախ չգիտես էլ, թե որ գրողի ծոցից, գնացքներ են հայտնվում…   Հայկ ՀԱԿՈԲՅԱՆ   ԼՔՎԱԾ ՍԻՐՈ ԿԱՅԱՐԱՆ կամ ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ՃԱԼԱԾՅԱԼՆԵՐԸ Գործող անձինք ԿԱՅԱՐԱՆԱՊԵՏ ՊԵՐՃ ՍՈՆԱ ԱԿՆՈՑԱՎՈՐ ՄԱՐԴ  ...

Հասմիկ ՉԱՐԵՆՑ / «ՊՐՈՖԵՍՈՐ ՀԵԼԼԵՐԻ ԿՏԱԿԸ»

Հասմիկ ՉԱՐԵՆՑԻ «ՊՐՈՖԵՍՈՐ ՀԵԼԼԵՐԻ ԿՏԱԿԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   Ես Հասմիկ Չարենցն եմ… Ճակատագրի բերումով ապրում եմ եվրոպական մի փոքրիկ քաղաքում, ուր երկինքը գորշ է, արևը՝ պաղ ճենապակե ափսեի պես, ուր անձրևը անշարժացած է օդի մեջ ու ոչ մի կերպ ցած չի թափվում: Եվրոպական այդ փոքրիկ քաղաքում կյանքը սահում է հանդարտ ու աննկատ: Ցերեկը աշխատանքի եմ գնում, զբաղվում տնային գործերով, հազար ու մի աննշան, անկարևոր բաներով… Բայց երբ գիշեր է գալիս, երբ քաղաքը քնում...