admin

Գագիկ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ / ՎԵՐ ԿԱՑ ՈՒ ԳՆԱ

Երբեմն թատրոնը նման է քրքրջացող ծաղրածուի, դե ես էլ ասացի` ժամանակն է` ես էլ քրքջամ: Գործող անձինք ԿԱՐՊ ԿԱՐՊԻՉ — մեծ էներգիայի տեր անձնավորություն ՀԱՍՄԻԿ — մինչև 30տարեկան ԳԵՎՈՐԳ — Հասմիկի ամուսինը ՎԱՂՈ — հարևան ԶՈՔԱՆՉ ԱՌԱՋԻՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆ Պատկեր առաջին Բեմը շրջապատված է կիսաքանդ պարիսպով: Կան անցքեր, որտեղով մարդը կարող է մտնել բեմ: Սենյակի աջ դուռը տանում է խոհանոց, ձախը` լոգարան: Աթոռներ, բազմոց, ջրի ծորակից ջուր է կաթում: Բազմոցին պառկած է Հասմիկը: Գևորգը խնամում է նրան: Ներս է մտնում Կարպ Կարպիչը: ԿԱՐՊ ԿԱՐՊԻՉ...

«ՏԻԿԻՆ ՍԻՐԱՆՈՒՅՇԻ» ՆՈՐ ՀԱՍՑԵՆ՝ ԹԲԻԼԻՍԻ

Դրամատուրգ Էլֆիք ԶՈՀՐԱԲՅԱՆԻ «ՏԻԿԻՆ ՍԻՐԱՆՈՒՅՇ» դրաման այս անգամ բեմադրվել է Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական պետական թատրոնում (բեմադրիչ՝ Լյուբով Սահակյան, նկարչական ձևավորումը՝ Աննա Սոփրոմաձեի): Գլխավոր դերում թատրոնի առաջատար արտիստուհի Սնեժանա Յագուբովան էր և երիտասարդ դերասանուհի Վարդուհի Էլբակյանը:  Մոնոդրաման գրվել է 2006-ին, երկու անգամ մասնակցել է թատերականացված ընթերցումների, 2008-ին տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսում, իսկ 2010-ին՝ Թեհրանում: Պիեսը մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել հատկապես դերասանուհիների շրջանում. տիկին Սիրանույշի բազմաշերտ կերպարի բացահայտմանը հավելվում է դրամատուրգի՝ հրաշալիորեն ներբերված «խաղը խաղի մեջ», երբ դերասանուհու անձնական ապրումները ընդմիջարկվում են համաշխարհային...

Նի­նա ՄԱԶՈՒՐ / ԱԳՆԵՍԸ՝ ՈՒԻԼԼԻ ԿԻՆԸ

Ագ­նե­սը՝ Վիլ­յամ Շեքս­պի­րի կի­նը, ին­քը ե­կավ ինձ մոտ: Ա­յո, ա­յո, հենց այդ­պես: Մի ան­գամ, մթնշա­ղին էր, «գայ­լի ու շան» ժա­մին, ֆլեյ­տա­յի  ձայն լսե­ցի՝ միայ­նակ ու զու­լալ: Չ­գի­տեմ՝ ով էր այդ ե­րա­ժիշ­տը, դրա­նից հե­տո այլևս չկրկնվեց, բայց ես պարզ տե­սա, որ այդ ե­րաժշ­տութ­յու­նը ինչ-որ կին է լսում: Ն­րա դեմ­քը լու­սա­վոր էր ու թախ­ծոտ, սեն­յա­կում խո­տա­բույ­սե­րի  բուր­մունքն էր ու ֆլեյ­տա­յի ձայ­նը նրա հա­մար էր նա­խանշ­ված: Իսկ հե­տո եր­ևի թե աշ­խա­տեց «ֆլեյ­տա-­Համ­լետ» զու­գոր­դու­մը… Ու ես հան­կարծ հաս­կա­ցա, որ փոք­րիկ Համ­լե­տը՝ Շեքս­պի­րի որ­դին է դի­մում մո­րը այն...

­ ՑԱՆՑ / Ռազմիկ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Կարծում եմ, մի կողմից պատանեկության, երիտասարդության երազանքներով լեցուն ոսկե «նավակով» մարդը բարձրանում-բախվում է իրականությանը, ապա իրականության «նավակով» մյուս կողմից սկսում է իջնել, և այս երկու պտույտների միջև ընկած տարածությունը կոչվում է կյանք։ Այս պիեսում փորձել եմ այդ պտույտների միջև եղած կյանքի ինչ-որ հատված ցույց տալ։ (խաղ մեկ գոր­ծո­ղութ­յամբ) Գոր­ծող ան­ձինքԱՐՄԵՆ -­ ե­րի­տա­սարդԱՆԻ — Ար­մե­նի ըն­կե­րու­հինՏԱՐԵՑ ՏՂԱՄԱՐԴՏԱՐԵՑ ԿԻՆ — տ­ղա­մար­դու կի­նըՄՈՒՐԱՑԻԿ Բե­մը բա­ժան­ված է եր­կու մա­սի։ Եր­կուսն էլ հի­շեց­նում են նույն սեն­յա­կը: Մե­կը գե­ղե­ցիկ կա­հա­վոր­մամբ է, կար­միր մահ­ճա­կա­լով, կող­քին՝ հա­յե­լի, ո­րի սե­ղա­նի­կին օ­ծա­նե­լի­քի սրվակ­ներ...

ՏԱՐ ԻՆՁ ԴԵՊԻ ԱՍՏՂԵՐԸ / Դա­վիթ ԽԱՉԻՅԱՆ

…­Բայց գու­ցե պե՞տք չէ, որ մար­դու բո­լոր ե­րա­զանք­ներն ի­րա­կա­նա­նան: Ինչ-որ բան էլ պի­տի ան­հա­սա­նե­լի մնա, որ մար­դը ճախ­րե­լու տեղ ու­նե­նա, սի­րե­լու տեղ, ե­րա­զանք­նե­րի ու հույ­սե­րի տեղ… Ե­րա­զանք­ներ չու­նե­ցող մար­դը սպառ­ված է… Ե­կեք միա­սին ե­րա­զենք «կյանք» կոչ­վող այս ան­վերջ երկ­նա­քե­րի վեր­ջին հար­կի ու տա­նի­քի մա­սին, ուր աստ­ղերն են մեզ սպա­սում:  (տխուր կա­տա­կեր­գութ­յուն 1 ա­րա­րով, 3 դրվա­գով) ­Գոր­ծող ան­ձինքՏՂԱՄԱՐԴԿԻՆ ­Բե­մի կենտ­րո­նում սպի­տակ վան­դակ է գծված՝ մոտ 1,5×1,5 մետր: ­Վան­դա­կի չորս անկ­յուն­նե­րում թեթև, ուղ­ղա­հա­յաց լույ­սեր են: Որ­ևէ դե­կոր չկա: ­Գոր­ծո­ղութ­յան ըն­թաց­քում լսվում է վե­րե­լա­կի ձայ­նը: Տ­ղա­մար­դը...

Սամ­վել ԿՈՍՅԱՆ / ՓՈՇՈՒՑ ՔՇՎԱԾՆԵՐԸ

Շա­տե­րին թվում է՝ սե­ղա­նի, հա­գուս­տի կամ հե­ռուս­տա­ցույ­ցի վրա­յից մաք­րե­լով, փո­շու խնդի­րը լու­ծում են: Ի­րա­կա­նում այն մի տե­ղից այլ տեղ են տե­ղա­փո­խում, չկաս­կա­ծե­լով, թե պո­տեն­ցիալ ինչ հի­վան­դութ­յուն­ներ են տե­ղա­շար­ժում: Երկ­րագն­դի ա­նա­պա­տաց­ման ֆո­նին էլ ա­վե­լի ըն­դար­ձակ­վե­լու են փո­շու տա­րածք­նե­րը՝ վե­րած­վե­լով բնա­պահ­պա­նա­կան ա­ղե­տի: Սա­կայն մեր գի­տակ­ցութ­յան մեջ այն շա­րու­նա­կում է մնալ անվ­տանգ, ո­րը կա­րե­լի է ա­մեն պա­հի վե­րաց­նել: Սուր­մա­լո­ւի պայթ­յու­նից հե­տո մաս­նա­գետ­ներն ար­ձա­նագ­րե­ցին, որ Եր­ևա­նի օ­դում նոր­մա­յից մի քա­նի ան­գամ գեր­ազանց­ված է փո­շու քա­նա­կը: Աշ­խար­հը լիքն է բա­զում պայթ­յուն­նե­րով, ո­րոնք ա­ճե­լու մի­տում ու­նեն: Հետևանք­նե­րը դժվար է...

ԱՆԱՆՈՒՆԸ / ­­Սամ­վել ԽԱԼԱԹՅԱՆ

«Ա­նա­նունն» ա­վար­տե­ցի: Դր­ված է վեր­ջին նա­խա­դա­սութ­յան վեր­ջա­կե­տը, բայց, թատ­րո­նի լեզ­վով ա­սած, դե­րից դեռ չեմ կա­րո­ղա­նում դուրս գալ: Դա նրա­նից չէ, որ ինքս իմ նոր գրված­քով հիա­ցած եմ ու ստեղ­ծա­գոր­ծո­ղիս վա­յելքն եմ ու­զում եր­կա­րաց­նել: Ես տխրում եմ:Մո­լո­րա­կի բազ­մա­թիվ ազ­գեր ու ժո­ղո­վուրդ­ներ էլ են ու­նե­ցել ող­բեր­գա­կան անց­քեր, բայց ան­հա­մե­մատ տևա­կան են ե­ղել նրանց հպար­տութ­յան, հաղ­թա­նակ­նե­րի, բա­րե­կե­ցութ­յան ժա­մա­նա­կաշր­ջան­նե­րը, ո­րոնք ի­րենց ար­տա­ցո­լումն են գտել ի­րենց ստեղ­ծած գե­ղար­վես­տում: Մենք ենք, որ մեր ու­րա­խութ­յուն­նե­րը, հպար­տութ­յուն­նե­րը, հե­րո­սութ­յուն­նե­րը մեծ մա­սամբ պար­փա­կում ենք ա­պառ­նի ըղ­ձա­կա­նում:Դար ու դա­րե­րով հայ գրո­ղը դա­տա­պարտ­ված է իր...

Գուրգեն ԽԱՆՋՅԱՆ / ԹՈՐԳՈՄԱ ՏՈՒՆ.  ՀԱՅԿ

­Հայկ նա­հա­պե­տի ար­ձա­կած նե­տը պատ­ռեց Բե­լի կուրծ­քը, սա­կայն Բե­լին սպա­նե­լով Բե­լի մա­սին չէր նրա ըն­թաց­քը, Բելն ըն­դա­մե­նը ա­ռիթ էր, նե­տը թա­փան­ցավ նրան ետ թո­ղեց և շա­րու­նա­կե­լով սլա­նալ իր սլաց­քի շվվո­ցով ազ­դա­րա­րեց ի լուր աշ­խար­հի մենք ենք, հա­յերս, ե­կել ենք մեր ոտքն այս երկ­րագն­դի հո­ղին ա­մուր զար­կե­լու-դա­ջե­լու, մեր տեղն ու ճա­նա­պար­հը նշե­լու։ Ու­զե­ցի մաս­նա­կից լի­նել չորս­հա­զա­րամ­յա այս նշա­նա­վոր, հմա­յող-հրա­պու­րող ի­րա­դար­ձութ­յա­նը, գտա ձևը գնա­ցի և­ էն­տե­ղից բե­րե­ցի այս պիե­սը… Ես հա­վա­տում եմ, որ էն­տե­ղից է, մնում է` դուք էլ հա­վա­տաք։ (պատմաառասպելական դրամա երկու արարվածով) Գործող...

ՈՎ ՈՎ Է ՄԱՀՎԱՆ ՊԱՏԻ ԱՌՋԵՎ / Նորայր ԱԴԱԼՅԱՆ

Հեղինակն այս խաղը սկսեց գրել իր ցանկությանը հակառակ և կանգ առավ յոթ գործող անձանց վրա, որոնց նմանները հազար ու մեկ են, պարզ է՝ հնարավոր չէր բոլորին բեմ կանչել, մանավանդ աշխարհում նրանց մարմնավորող այդքան շատ դերասաններ էլ չկան։ Թեև եթե մեզ հարցնեն, կասենք՝ ես էլ դերասան եմ, և հանճարեղ։ Իսկապես, մեզանից ով հանճար չէ։ Բեմական վարագույրը բաց է, որ նշանակում է ներկայացումը սկիզբ չունի։  Նորայր ԱԴԱԼՅԱՆ ՈՎ ՈՎ Է ՄԱՀՎԱՆ ՊԱՏԻ ԱՌՋԵՎ (խոսքի դրամատուրգիա մեկ գործողությամբ) Գործող անձինք ՍԻՄՈՆ ԵՐԵՎԱՆՑԻ – պատմության պրոֆեսոր ՀՈՒԴԱ...

Нина МАЗУР

Хочу поздравить всех авторов этого замечательного сайта, во главе с госпожойКарине Ходикян, с Новым 2023 годом и пожелать вдохновения, новыхтворческих успехов, здоровья и мира!Трудно переоценить роль, которую играет tatron-drama.am и журнал«Драматургия» в театральной жизни Армении; публикации здесь всегдаинтересны, свежи, интеллектуальны и высокопрофессиональны. Журналшироко знакомит читателей с новыми произведениями драматургов Армении.Но не только. Здесь публикуются и пьесы иностранных авторов; журнал имеетзаслуженно высокую международную репутацию.Пусть же и в наступившем году, и в последующие годы радует он своих верныхпоклонников! С искренним уважением,Нина МАЗУРГермания