admin

Արմենուհի ՍԻՍՅԱՆ / ԾԻԾԱՂԵ՛Ք

Ծիծաղը բնության տված մեծագույն պարգև է: Ծիծաղով հաղթում են, ծիծաղով հաղթահարում, բայց առավել իմաստուն է նա, ով կարողանում է ծիծաղել ինքն իր վրա: Թե կարողացար անել դա, ուրեմն ձեռնոց նետեցիր կյանքին. Ծիծաղի՛ր ու առաջ գնա… ԾԻԾԱՂԵ՛Ք   Գործող անձինք Թմբլիկ, ծիծաղելի արտաքինով ԿԻՆ Հեռախոսով խոսող Եհովայի ՎԿԱ ԲԺԻՇԿ   ԿԻՆ — Ինձ համար քայլում էի, թիկունքիս ծիծաղի ձայն լսեցի: Չզարմացա: Ես գիտեմ, որ տգեղ եմ, ավելի ճիշտ, այդքան էլ սիրուն չեմ, չէ՛, ավելի ճիշտ, հնարավոր է` մի քիչ ծիծաղելի եմ:...

Գուրգեն ԽԱՆՋՅԱՆ / «ԹԱՏՐՈՆ 301»

Tatron-drama.am-ը ի սրտե շնորհավորում է մեր ժամանակների ամենահետաքրքիր և սպասված գրողներից մեկի՝ արձակագիր, դրամատուրգ Գուրգեն Խանջյանի ծննդյան օրը՝ մաղթելով նոր՝ միայն խանջյանական գրչին հատուկ Գործեր իր ընթերցողին և հանդիսատեսին:     Գուրգեն ԽԱՆՋՅԱՆԻ «ԹԱՏՐՈՆ 301» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2000 թ., թիվ 1-ում   ՀԱՅ ԹԱՏՐՈՆԻ ԵՎ ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ՀԱՅ ԹԱՏԵՐԳՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆԿարծում եմ՝ չի կարող լինել հայ թատրոն առանց հայ ժամանակակից թատերգության. կարող են լինել լավ, նույնիսկ հրաշալի թատրոններ — դրա ներուժն ունենք — բայց դրանք հայ թատրոն չեն, եթե...

Անահիտ ԱՐՓԵՆ / ԲԱՐԻ ԳԱԼՈՒՍՏ ԴԺՈԽՔ

Գերեվարվել ենք ձեռքով օտարի, կամակատարն ենք նրա քմայքին ու քիմքին` ծառա՛: Ասա՛, Տե՛ր Աստված, տառապանքով լի կյանքի ձեռքն այս բիրտ էլ ինչքա՞ն տոկանք: Հույս ու ճար չկա՞ վիճակին մեր կեղծ, հոգևարքին մեծ` անկամ չսողանք: Զի, ինչ էլ լինի, ինչ անենք, չանենք, ինչ տանք, ինչ առնենք, չպետք է ճորտ մնանք:   դեկտեմբերի 10. 2020. Ծաղկաձոր   ԲԱՐԻ ԳԱԼՈՒՍՏ ԴԺՈԽՔ Լավատեսական ողբերգություն 15 տեսարանով   ՏԵՍԱՐԱՆ ԱՌԱՋԻՆ 2016 թվական, զինադադար ՇԱՐՔԱՅԻՆ — (ընկերոջ կողը բոթելով): Տեսա՞ր, ոնց ետ շպրտեցինք թուրքին: ԿԱՄԱՎՈՐ —...

Սամվել ԽԱԼԱԹՅԱՆ / ՀՐԱՄԱՅՎԱԾ Է ԱՊՐԵԼ

    Երբ Ար­ցախ­յան երկ­րորդ պա­տե­րազ­մի թնդա­նոթ­նե­րը դեռևս ­չեն լռել, երբ հե­րո­սա­բար մարտն­չող բա­նա­կին և նրան ա­մուր թի­կունք դար­ձած ժո­ղովր­դին դա­վադ­րա­բար պար­տադր­ված պար­տութ­յու­նը հո­գե­բա­նա­կան շո­կի է են­թար­կել ազ­գին և ող­բեր­գա­կան, քաո­սա­յին վի­ճա­կի բե­րել հան­րա­յին կյան­քը, այս մթնո­լոր­տում ստեղ­ծա­գոր­ծե­լը, մա­նա­վանդ` հա­վակ­նել գրե­լու ոչ վաղ անց­յա­լի հաղ­թա­կան գո­յա­պայ­քար­նե­րի և ներ­կա­յիս մա­քա­ռում­նե­րի թե­մա­յով, խոս­տո­վա­նենք, թվում է ան­հար­կի է և ան­կա­րե­լի: Սա­կայն ինձ օգ­նութ­յան հա­սան ման­կութ­յան և պա­տա­նե­կութ­յանս տա­րի­նե­րին իմ շրջա­պա­տի` Ե­ղեռ­նի, գաղ­թի տա­ռա­պա­լից ճա­նա­պարհ­ներ ան­ցած, գո­յա­պայ­քա­րի հե­րո­սա­մար­տե­րում ապ­րել-հա­րատևե­լու ի­րա­վուն­քը անձ­նու­րաց պաշտ­պա­նած մար­դիկ` հայ­րե­նա­դարձ­ված...

ԳՈՒՅԺ. մահացել է Վիգեն ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԸ

Ավելի քան 100 դեր տարբեր թատրոններում, 43 բեմադրություն տարբեր երկրներում և տարբեր լեզուներով, մնայուն դերակատարումներ մոտ 50 ֆիլմերում, ավելի քան 60 հեռուստաներկայացումներում, 10-ից ավելի պիեսների հեղինակ ու բեմադրիչ, «Դրամատուրգիա» հանդեսի լավ բարեկամը… Իսկ որքան սեր, նվիրում, ստեղծագործական անկրկնելի ապրումներ է նվիրել իր հանդիսատեսին՝ թվերով չես չափի, թվերն անզոր են… Այսօր Հավերժի ճամփորդ դարձավ ՎԻԳԵՆ ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԸ         «ՏԵՐՆ ՈՒ ԾԱՌԱՆ» պիեսը տպագրվել է «ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» հանդեսի 2007 թ. թիվ 12-13-ում      Լինում է, չի լինում… Այս բառերը ծանոթ են...

Սուսաննա ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ / ԵՐԿԻՐ ՆԱԻՐԻ

  Թատրոնի համար գրելիս միշտ երկյուղ ունեմ, որովհետև բառից բացի քո և Երկնավորի միջև հայտնվում է ևս մեկ միջնորդ` բեմը: Իսկ վատ դերասանը կամ բեմադրիչը, ինչպես ճիշտ չընտրված բառը, կարող են խեղել ասելքդ: Չհաշված, որ այդ ասելիքին գումարվում է նաև ռեժիսորի ասելիքը… Մի խոսքով, ռիսկային է, առավելևս, երբ կա մյուս ծայրահեղությունը. ռեժիսորը կամ դերասանը կարող են քեզնից տաղանդավոր լինել, և այդ դեպքում ձեռքիցդ գնում են բոլոր դափնիները: Իհարկե, եթե մտածենք որպես հանդիսատես, թատրոնը սիրելի է. այն, ինչը պիտի տեսնես ժամերով...

Կարինե ԽՈԴԻԿՅԱՆ / ՏՈՒՆԸ ՍԱՀՄԱՆԻ ՎՐԱ

  Գործող անձինք ՄԱՐԻԱՄ — մոտ 45 տարեկան ԳՈՌ — Մարիամի որդին, 20 տարեկան, բանակից նոր զորացրված ՆԱՐԻՆԵ — Մարիամի դուստրը, 22 տարեկան, ուսանողուհի ԺԻՐԱՅՐ — Մարիամի եղբայրը ՀԱՍՄԻԿ — Ժիրայրի կինը ԳՈՀԱՐ — Մարիամի հարևանուհին ՍՈՆԱ — 18 տարեկան ԿԱՐԵՆ — Նարինեի փեսացուն Գործողությունը կատարվում է 2009 թվականի ամռանը, սահմանամեձ գյուղերից մեկում: ԱՌԱՋԻՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆ Տեսարան 1 Սենյակ՝ աղքատիկ կահավորումով, բայց զգացվում է խնամքոտ տիրոջ ձեռքը: Կենտրոնում, բեմի խորքում՝ պատի ժամացույցն է, նախաբեմին մոտ՝ պատի օրացույցը: (Ժամանակը ևս գործող անձ...

Ֆրանց ԿԱՖԿԱ / «ԴԱՏԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆ»

  Ֆրանց ԿԱՖԿԱՅԻ «ԴԱՏԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆ»-ը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում       ՖՐԱՆՑ ԿԱՖԿԱ ԴԱՏԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆ Պիես երեք գործողությամբ*   ԳՈՐԾՈՂ ԱՆՁԻՆՔ ՅՈԶԵՖ Կ — բանկի հավատարմատար, 30 տարեկան ԳՐՈՒԲԱԽ — ֆրաու Գրուբախ, Յոզեֆի տսանտիրուհին ԲՅՈՒՐՍՏՆԵՐ — ֆրոյլայն Բյուրստներ, մանկամարդ կին, Յոզեֆի հարևանուհին ԼԵՆՆԻ — փաստաբանի աղախինը, ջահել ՖՐԻԴԱ — քննչական գրասենյակի ծառայող, ջահել ՔԵՌԻ — Յոզեֆի քեռին ՀՈԻԼԴ — փաստաբան, տարեց հիվանդ ՏԻՏՈՐԵԼԼԻ — նկարիչ ԲԼՈԿ — վաճառական ԳՈՐԾԱՐԱՆԱՏԵՐ ՔԱՀԱՆԱ — բանտային քահանա ՎԻԼԼԵՄ — պահակ, այնուհետև՝...

ՋՐԲԱԺԱՆ

  2020 թվականի նոյեմբերի 10-ը դարձավ ջրբաժան, վերածվելով կյանքի՝ պատերազմից առաջ և հետո: Դեռ լիովին չենք գիտակցել կատարվածը, բայց արդեն ժամանակն է վերլուծելու, հասկանալու՝ ինչ չի արվել կամ թերի է արվել, բայց առավել կարևոր է եթե ոչ այսօրվա, ապա վաղվա հրատապ խնդիրներն ու անելիքը գոնե ուրվագծել. ամեն մեկը՝ իր ոլորտում իր մասնագիտական տիրույթում: Ի՞նչ խնդիր է լուծելու հայ թատրոնը մոտակա տարիներին՝ ի՞նչ ասելիք պիտի մոտիվացնի, հերոսի փնտրտուքի ի՞նչ ուղի ընտրի: Ի՞նչ և ինչպիսի՞ պիեսներ պիտի գրեն հա՛յ դրամատուրգները (շեշտը իր...

Նորայր ԱԴԱԼՅԱՆ/ «ԲՈՐԵՆՈՒ ԺԱՄԱՆԱԿԸ

Նորայր ԱԴԱԼՅԱՆԻ «ԲՈՐԵՆՈՒ ԺԱՄԱՆԱԿԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2001 թ., թիվ 3-ում ԹԱՏՐՈՆՆ ԷԼ ՍԵՐ Է Մեր այս աշխարհը մի հսկայական կլոր թատրոն է տիեզերքում, մենք՝ նրա և՛ գործող անձինք, և՛ դերակատարները, և՛ հանդիսատեսները: Մենք ստեղծում ենք մեզ՝ առողջ ու հիվանդ, երջանիկ ու դժբախտ, բանական ու խելագար, հասարակության մեջ և նրանից վտարված ու միայնակ, մեր իրականությունը՝ ինչպես որ կա, մեր աբսուրդը, որը, գուցե, ավելի իրական է: Ի՞նչ է երգում թատրոնը, որը, գուցե, ավելի իրական է: Կարծում եմ, այդ ամենում...