Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ

­ԼԱՑ ՄԻ՛ ԵՂԻՐ, ՀԱՅՐԻԿ / Դա­վիթ ԽԱՉԻՅԱՆ

Մե­նա­խաղ՝ 2 հե­րո­սով և 1 ա­րա­րով Սև բե­մը գրե­թե դա­տարկ է: Միայն կենտ­րո­նում ան­հաս­կա­նա­լի ա­ռար­կա է՝ բաց գույ­նի կտո­րով ծածկ­ված: Խոր­քում՝ սպի­տակ պա­տին, տե­սապ­րո­յեկ­տո­րով տար­բեր շար­ժա­պատ­կեր­ներ են ցու­ցադր­վում՝ օվ­կիա­նոս, ա­լիք­ներ,...

Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ / ՍԱՐԴԱՐԱՊԱՏ 2028

ՆԱԽԱԽՈՍՔ «Ով որ ինձ հավատացող այս փոքրիկներից մեկին գայթակղեցնի, լավ կլիներ, որ գայթակղեցնողի վզից մի մեծ երկանաքար կախվեր և նետվեր ծովի խորքը՝ ընկղմվելու համար: Վա՜յ աշխարհին, քանի որ գայթակղություններն անպակաս...

Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ / ՍԱՐՈՅԱՆ, ՍԱՐՈՅԱՆ…

ՀԵՂԻՆԱԿԻ ԿՈՂՄԻՑ Երբեք չեմ սիրել օգոստոսի 31-ը: Դպրոցական և ուսանողական տարիներին դա իմ հոգեկան տվայտանքների և ինքնախարազման գագաթնակետն էր, քանի որ հաջորդիվ գալու էր սեպտեմբերի 1-ը: Այդ օրն ամառվա ազատությունն...

Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ/ԵՐԵԿ, ԱՅՍՕՐ, ՎԱՂԸ

Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ ԵՐԵԿ, ԱՅՍՕՐ, ՎԱՂԸ Տրագիֆարս 1 արարով, 3 պատկերով Գործող անձինք ԱՌԵՎՏՐԱԿԱՆ ԴԵՐԱՍԱՆ ԶԻՆՎՈՐ ԿԻՆ ՀԻՄԱՐ ՈՒՍԱՆՈՂ ՔԱՀԱՆԱ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻՉ Սովորական բեմ է՝ մի քանի աթոռով և մի դատարկ...

Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ / ԱՆՁՐԵՎԻՆ ՍՊԱՍԵԼՈՎ

Գրեթե տրագիկոմեդիա՝ 1 արարով Գործող անձինք ՏՂԱՄԱՐԴ ԿԻՆ ԱՆԾԱՆՈԹ Շատ սովորական սենյակ է՝ պարզագույն կահավորմամբ: Մեծ պատուհանից դուրս քաղաքի պատկերներն են՝ շենքեր և ամպամած երկինք: Վերևից կախված պարզ լամպը լուսավորում...

Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ /ԴԱՇՆԱՄՈՒՐԸ

(Երջանիկ լինելու բանաձևը) Գրեթե պիես՝ լոկ 1 արարով Գործող անձինք ՏՂԱՄԱՐԴ ԿԻՆ ԱՆՁԱՅՆ ՄԻՄՈՍ Սովորական սենյակ է: Ձախ անկյունում՝ հնամենի դաշնամուր: Տղամարդը, դաշնամուրին կռթնած, նոտաներ է ծնգացնում: Ավելի շատ մտքերի...

ԿՂԶԻՆ / Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ

  Կյանք, կռիվ, սեր, օվկիանոսի խորքում թաքնված կղզի, հայր և որդի, լույս և մահ… Այս բառերն իրար կողքի դնելով, թերևս, կարելի է ամեն ինչ ասել:  Անուններ չկան: Կան բառեր և...

Ջրբաժան

2020 թվականի նոյեմբերի 10-ը դարձավ ջրբաժան, վերածվելով կյանքի՝ պատերազմից առաջ և հետո: Դեռ լիովին չենք գիտակցել կատարվածը, բայց արդեն ժամանակն է վերլուծելու, հասկանալու՝ ինչ չիարվել կամ թերի է արվել, բայց...

Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ / ՍԵՐ, ՀԱՑ ԵՎ ՓՇԱԼԱՐԵՐ

Տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 58-59.2019 համարում: Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ                Քա­նի դեռ աշ­խար­հում պա­տեր և փշա­լա­րեր կան` ոչ ոք ա­զատ չի կա­րող լի­նել: Ան­գամ էա­կան չէ, թե դու որ կող­մում ես: Ե­թե...

Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ / ՍՈՒՐՃ ԵՎ ՎԻՏԱՄԻՆՆԵՐ

…բայց ամենամեծ մեղքը, երևի թե, ինքնախաբեությունն է: Ինքդ քեզ խաբելով կորցնում ես իրականության զգացողությունը, իսկ զգայական ընկալումներդ դառնում են կեղծ: Արդյունքում՝ չես տեսնում իրական աշխարհը, այլ ընդամենը նրա այլասերված պրոյեկցիան՝...