«ԱՐՏԱՎԱԶԴ» ԱՄԵՆԱՄՅԱ ՄՐՑԱՆԱԿԱԲԱՇԽՈՒԹՅՈՒՆ «ՍԱՍՆԱ ԾՌԵՐ» Գ. Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն Լավագույն ներկայացում անվանակարգում Լավագույն դերասան անվանակարգում Խորեն ԼԵՎՈՆՅԱՆ Լավագույն սցենոգրաֆիա անվանակարգում Վիկտորյա ՌԻԵԴՈ-ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ Լավագույն երաժշտության հեղինակ անվանակարգում Վաչե ՇԱՐԱՖՅԱՆ Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան անվանակարգում Դավիթ ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի անվանակարգում Ռուզաննա ՀԱԽՆԱԶԱՐՅԱՆ
ЦЕЛЛОФАНОВОЕ СЧАСТЬЕ Монодрама Действие происходит в вагоне поезда. Проход перед купе. Доносится привычный для вокзала шум. Поезд вот-вот тронется. Невнятный голос за кулисами постепенно становится более четким: «Это какое купе?..», «Дайте пройти, молодой человек!..», «Мадам, позвольте…» и т. д. Кто-то проталкивает в купе огромный чемодан, который застревает в дверях. Слышится: «Будьте добры, и этот подержите… и этот чемодан тоже… а вы подтолкните…». После слова «подтолкните» чемодан целиком пропихивается в купе, за ним – А н н а. Одета со вкусом, на...
«ԱՐՏԱՎԱԶԴ» ԱՄԵՆԱՄՅԱ ՄՐՑԱՆԱԿԱԲԱՇԽՈՒԹՅՈՒՆ «Իուարշայի սուրը» Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոն «Լավագույն դերասան» անվանակարգում ներկայացված է Վիգեն ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ «Լավագույն երիտասարդ դերասանուհի» անվանակարգում ներկայացված է Աննա ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ «Լավագույն երաժշտության հեղինակ» անվանակարգում ներկայացված է Վահե ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ «Լավագույն ներկայացում» անվանակարգում ներկայացված է «Իուարշայի սուրը»
«ԱՐՏԱՎԱԶԴ» ԱՄԵՆԱՄՅԱ ՄՐՑԱՆԱԿԱԲԱՇԽՈՒԹՅՈՒՆ «Լավագույն մանկական ներկայացում» անվանակարգում ներկայացված է «ՏԵՐՆ ՈՒ ԾԱՌԱՆ» — Երևանի պետական կամերային երաժշտական թատրոն
ԻՆՉՈՒ ՛՛Ինչո՞ւ կը գրես՛՛ հարց կուտան ինծի. ու ես զարմացած կը նայիմ իրենց: Ինչո՞ւ կը գոռա թափովն առյուծի ալեկոծ ծովը խոժոռ ժայռին մերձ. կամ հեզամրմունջ վտակը ինչո՞ւ իր թարմ կարկաչը կոլըրե անուշ, երբ անփույթ, կայտառ ու զվարթաչու առաջ կը գայթի նազանքով քնքուշ. ո՞վ կը հարցընե եռուն ջրվեժին, թե ինչո՞ւ անդուլ կը հանե շառաչ, մինչ սեպ բարձունքեն անդունդ կը խուժին փրփուր կոհակներ հորդ ու կաթնալանջ. իսկ դո՞ւն. քու վրադ հարցեր թափեցին, երբ խուռն հյուսքը խինդ ու կսկծի երգի մը փարած սրտեդ դուրս հորդեց: Բայց...
Ժամանակն առաջ է շարժվում: Ամեն դարաշրջան թելադրում է իր գրականությունը: 21-րդ դարն ունի իր պահանջները՝ հենվել հնի վրա և ստեղծել նորը: Այն պետք է ունենա իր դրամատուրգներն ու բեմադրիչները, ովքեր «նոր աչքերով» կնայեն թատերական աշխարհին: Թատրոնը ոչ թե զվարճության, այլ արարման վայր է: 21-րդ դարի թատրոնը պետք է նոր ձևով և բովանդակությամբ արտահայտի ժամանակը: Եթե մենք չկարողանանք թատրոններում բեմադրել պարադոքսալ կամ պոստմոդեռնիստական ներկայացումներ, կկորցնենք աշխարհի հետ հարաբերվելու հնարավորությունը: Գործող անձինք ՄԱՅՐ ՀԱՅՐ II ՔՆՆԻՉ ԱՆԻ ՀԱՄԲՈ ԿԻՆ I ՔՆՆԻՉ...
«ԱՐՏԱՎԱԶԴ» ԱՄԵՆԱՄՅԱ ՄՐՑԱՆԱԿԱԲԱՇԽՈՒԹՅՈՒՆ «Ճնճղուկ Էդիթը» «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում ներկայացված է Կարինե ՋԱՆՋՈՒՂԱԶՅԱՆ Լավագույն երիտասարդ բեմադրիչ անվանակարգում Աննա ԲԱՅԱԹՅԱՆ
Մարդիկ ունեն լուսավոր իդեալներ, որոնցով ապրում և իմաստավորում են իրենց կյանքը: Այդպես պատահեց մի ծաղրածուի հետ, ով կորցրել էր իր սիրելի աշխատանքը և հայտնվել ընտանեկան պարփակված կյանքի մեջ: Մնում էր միայն երազել, ապրել հիշողություններով և մի օր կրկեսում հայտնվելու հույսերով. Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում Արշակ Սեմիրջյանի «Դու էիր պակաս» կատակերգությունն է: Առաջնախաղի առիթով թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Երվանդ Ղազանչյանը նշեց. «Թատրոնը քաջ գիտակցում է, որ առանց երիտասարդ արյունի գոյություն ունենալ չի կարող»: Այս միտքը հաստատվում է նրանով, որ «Դու էիր պակաս» պիեսի...
Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնին կից այսուհետ կգործի Black Box- Small Stage, կամ «Սև տուփ- Փոքր բեմ» թատրոնը: Մեր թատերական կյանքում այս նշանակալի իրադարձությունը կյանքի կոչվեց գեղարվեստական ղեկավար Արմեն Էլբակյանի, տնօրեն Վարդան Մկրտչյանի՝ հարգանքի արժանի համառ նպատակասլացության և «Կոնվերս Բանկ»-ի աջակցության շնորհիվ: Երկրորդ բեմահարթակն իր հնարավորություններով՝ տարածքային, տեխնիկական հագեցվածությամբ և տարակերպ բեմական փոխակերպումներով թատերական նոր որոնումների ու բացահայտումների վստահություն է ներշնչում: Այդ վստահությունն ավելի է ամրապնդվում առաջին ներկայացման հայտով՝ Սերժ Մելիք-Հովսեփյանը, ում անունն ազդագրի վրա արդեն խոստանում է թատերական երևույթ, բեմադրելու է...
2007 թվականի հոկտեմբեր ամիսն էր: Հերթական անգամ զանգեցի ու հերթական անգամ հարցրի. «Վարպետ, գա՞մ պիեսը վերցնելու»: Եվ ստացա ամեն անգամվա պատասխանը. «Արի»: Գնացի՝ չիմանալով, որ վերջին անգամ պիտի նստենք նրա համակարգիչի դիմաց, ինքը «ձեռքի հետ» նոր գրած պատմվածքները պիտի ցույց տա, հետո կրիչի վրա արտագրի պիեսը, իսկ հետո խոսենք հայ թատրոնի, նոր բեմադրությունների մասին, ու ամեն անգամվա պես նրա բարձրաձայն մտորումներում պիտի լսեմ Գրողի ու Քաղաքացու անհանգստությունը, անգամ՝ տագնապը՝ այսօրվա և վաղվա թատրոնի համար, ու նաև հիացմունքը՝ նորին ու լավին: Ասել՝...