admin

Կարո՞ղ է արդյոք դերասանը բեմից ներկայացնել ի՛մ մանկությունը և ես հանդիսասրահում նստած տեսնեմ այն, ինչ արդեն մի անգամ տեսել եմ՝ սրանից երեսուն տարի առաջ: Հատկապես այն դեպքում, երբ Համազգային թատրոնի «Հաղթանակի գենեզիս» բեմադրության պատմություններից մեկը Երևանում է, մեկը՝ Շամշադինում, երրորդը՝ Արցախում: Պարզվեց, որ կարող է: Գուցե հենց սա են կոչում ազգի հիշողություն, այն, ինչ մնում է բոլորիս մտքում, ընդհանուր է և անգամ քսանամյա երիտասարդը, որ չէր կարող տեսնել ու ճանաչել հինգ մասի բաժանած «Սնիքերսի» կամ պատահմամբ հայթհայթած վառելափայտի նշանակությունը 1992 թվականին, զգում է...

Մեծ պատիվ էր և անսահման պատասխանատվություն, ի նշանավորումն Մեծ Լոռեցու  ծննդյան 150-ամյակի, թատերական փառատոն կազմակերպել նրա ծննդավայրում։ 2018 թվականի սեպտեմբերի 24-ից հոկտեմբերի 6-ը ծրագրված փառատոնն, իհարկե, կայացավ։  Անկախ շրջադարձային հեղաբեկումների, ֆինանսական երաշխիքների, գործընկերային  հուսալիության ու բարեկրթության, հանդիսատեսային հետաքրքրության տարաստիճան ու բազմաբնույթ անկանխատեսելի տարուբերումներից… Թումանյանական բովանդակությամբ ձևավորված  24-րդ «Թատերական Լոռի» միջազգային փառատոնով հնչեցին  Ամենայն Հայոց Բանաստեղծի հոբելյանական հանդիսաշարի  մեկնարկի առաջին  զանգերը։ Փառատոնային վարագույրի փակվելուց օրեր անց չգտա Պղնձե քաղաքի 24-րդ թատերատոնի բովանդակությունը լիովին ներկայացնող հրապարակումներ։  Մինչդեռ իր հոգևոր ներուժով  24-րդ «Թատերական Լոռին» չէր զիջում...

Уже второй раз вручение престижной Европейской Театральной Премии происходило в Петербурге.  В эти ноябрьские дни погода  северной столицы России была благосклонна к гостям и участникам международного театрального праздника, в  огромном количестве съехавшимся сюда. Синева неба окрасила воды Невы, каналы утратили величественную хмурость, сменив ее на торжественную приветливость, — казалось, сама природа стремится сделать ХVII Европейский театральный приз особенным.  Событие происходило на сей раз в рамках 7-го Санкт-Петербургского международного культурного форума, а главным организатором и партнером стал Театр-фестиваль «Балтийский Дом».  Как читатели, должно быть, уже знают из моих предыдущих статей, церемония  предполагает вручение...

Վասիլի ԳԵՎՈՐԳՅԱՆ   ՀԵՏԱՔՐՔՐԱՍԵՐԻ ՀԱՐՑԱՇԱՐ   Չի՞ հակասում արդյոք «ազգային էպոս» բնութագրումը թատերական ներկայացմանը, չէ՞ որ դրամատիկականն ու էպիկականը հակադրված են: Սամսոն Մովսեսյանի գրական վարկածը կանխորոշում է բեմադրական և դերասանական վճիռները: Այո, սա առաջին հերթին էպոս է, պատմություն իր պատմիչներով, գործողությունների խոսքային նկարագրություններով և ժամանակային թռիչքներով: Բեմում դա վերածվում է հանդիսատեսին ուղղված դիրքերի, պայմանական վճիռների, դերասանի խոսքի՝ ավելի շուտ հայտարարող, քան զգացմունքներ արտահայտող ինտոնացիաների: Սրա շնորհիվ է, որ դերակատարը (օր.՝ Մսրա Մելիքին մարմնավորող Դավիթ Գասպարյանը) կարող է իր հերոսի խոսքից անմիջապես հետո, գրեթե...

Շտապում ենք թատրոն: Ու սա այն դեպքն է, երբ նախապես չեմ տրամադրվել լրջմիտ հանդիսատեսի կարգավիճակին, երբ մտքումս չեմ առնում-տալիս քիչ անց դիտվելիք ներկայացման «Գործը»՝ պիեսն ու դրա հեղինակը, նախկինում դիտած «ռետրո» բեմադրությունները, որոնք ընթացքում կամ ավելի ուշ կհամեմատեմ այս մեկի՝ նորի հետ՝ հընթացս քննելով դերասանների «երևացող» խաղն ու բեմադրիչի «չերևացող» աշխատանքը: Եվ այս ամենը՝ ոչ թե որ թատերագետ եմ, այլ երկար տարիների թատերական կենսակերպս է ինքնակա թելադրում վերոնշյալ հոգե-մտավիճակները: Չէ, այսօր շաբաթ է, թոռնիկներիս եմ տանում թատրոն ու նրանք են իրենց վրա զգալու...

Tatron-drama.am-ի հարցազրույցը բեմադրիչ, ՀՀ ժողովրդական արտիստ, Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Վահե Շահվերդյանի հետ:   «ԹԱՏՐՈՆՆ ԱՌԱՆՑ ԼԻԴԵՐԻ ՉԻ ԿԱՐՈՂ ԼԻՆԵԼ»   — Պարո՛ն Շահվերդյան, թատրոնում գեղարվեստական ղեկավարի լինել-չլինելու հարցը բավական երկար չարչրկվեց, մերժվեց, վերահաստատվեց: Ի վերջո, ի՞նչ կար այս պատմության ենթատեքստում: — Հարցը հետևյալն էր. այն ժամանակվա մշակույթի նախարարը՝ Հասմիկ Պողոսյանը, անպայման ցանկանում էր, որ ես չլինեմ Սունդուկյանի անվան թատրոնում (այսինքն՝ զոհը մեկն էր՝ ես): Նրան հրահրողի անունը չտամ. մարդն արդեն այս աշխարհում չէ: Ինձ հեռացնելու այլ տարբերակ չկար, քան...