admin

21-րդ դարի հայ թատրոնում պրոդյուսեր հասկացողության մարմնացումը, բառիս դասական իմաստով, միայն նա է: Նույն ինքը՝ High Fest միջազգային փառատոնի, էքսցենտրիկության աստիճան ազատամիտ, նախագահ Արթուր Ղուկասյանը: Տիգրան Մարտիրոսյան — Մարդու հետաքրքրությունները տարիքի հետ փոփոխությունների են ենթարկվում: Այս համատեքստում 10-15 տարի առաջ հանդիսատես Արթուրին ներկայացման ի՞նչն էր գրավում և ներկայումս բեմադրության կամ բեմականացման մեջ ի՞նչն է քեզ կաշառում: Արթուր Ղուկասյան — Ասեմ, որ ես այժմ էլ փորձում եմ ներկայացումները ‹‹մեկ աչքով›› դիտել: Այսինքն ներկայացումը նայելիս՝ ակամայից այն որպես High Fest-ի ապրանք եմ քննում: Նույնիսկ հայաստանյան...

Համազգային թատրոնի թատերայնացված ընթերցանություն ձևաչափի սահմաններում հանդիսատեսին ներկայացվեց Լևոն ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ և Էստեր ՄԱՆՆԻ «ԺԱՌԱՆԳՈՐԴԸ» դրամատիկական կատակերգությունը։ Ժանը հիսունն անց տղամարդ է՝ լքված և անապագա: Նա ապրում է ամայի արվարձանում՝ ավտոմայրուղու, երկաթգծի և մետրոյի միջև ընկած հատվածում, փոքրիկ, խարխլված տանը: 25 տարի առաջ կինը՝ Օֆելիան, տնից հեռացել է առանց որևէ բացատրության: Ժանը այդպես էլ կշարունակեր իր խղճուկ, աննպատակ գոյությունը, եթե մի օր չհայտնվեր 25-ամյա Լեոնարդը, ով վարձակալում է նրա խորդանոցը: Այդ պահից Ժանի կյանքն սկսում է փոխվել: Լեոնարդը՝ խորամանկ, ճարպիկ ու խելացի, հատուկ է...

Հունիսի 21-ին և 22-ին Վիեննայի Haus der Begegnung սրահում «ՈՒՐԱՐՏՈՒ» թատերախումբը ներկայացրեց Կարինե Խոդիկյանի «ԵՐԿՈՒ ՕՐ ԴՐԱԽՏՈՒՄ» իրոնիկ դետեկտիվ պիեսի առաջնախաղը: Բեմադրող՝ Զորիկ ՄՈՂԱԴԱՍ  

Հունիսի 27-ին և 30-ին, Ազգային օպերայի եւ բալետի բեմում «Բարեկամություն» պարի պետական անսամբլը ներկայացրեց Հովհաննես Թումանյանի 150-ամյակին նվիրված «Մարո» ներկայացումը: Այն բեմադրված է ականավոր կոմպոզիտորներ Ռ. ԴԱՎԹՅԱՆԻ, Գ. ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԻ և Է. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ երկերի առանձին դրվագների երաժշտական պարտիտուրի հիմքով:  Բեմադրող ռեժիսոր՝ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Արամ ՍՈԻՔԻԱՍՅԱՆ Բեմադրող խորեոգրաֆ՝ ՀՀ ժողովրդական արտիստ Նորայր ՄԵՀՐԱԲՅԱՆ Զգեստների ձևավորումը՝ Ռուբինա ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Ժողովրդական նկարիչ Հրանտ Թադեւոսյանի (Թաթոս) ետնանկարներն օրգանապես միաձուլված են ողջ ներկայացմանը: Բեմի մեջտեղում կանգնած, գլխահակ, հերարձակ և դեմքը ծածկած՝ Մարոյի (Արինա ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ) հիմնական դիրքն է: Նա անիծված աղջիկ-ուռենի...

Наверное, не случайно у слова «радуга» общий корень со словом «радость». Радостная дуга, одновременно земная и небесная… Многоцветье… Именно такое ощущение остается после фестиваля «Радуга». Покидаешь майский Петербург, не насытившись вдоволь его белыми ночами (да и возможно ли ими насытиться?), вспоминаешь фестивальные спектакли, — такими ли уж радостными по тону они были? Отнюдь… Они были, как жизнь: печали и радости. Но… «печаль моя светла», и зыбка грань между тьмой и светом. Белые ночи… Радость «Радуги»…  Ее семь цветов… Спектаклей на фестивале, конечно, было...

Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում հանդիսավոր ընդունելության տանտերը ՀԹԳՄ նախագահ, բեմադրիչ, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Հակոբ Ղազանչյանն էր, առիթը՝ նրա ծննդյան 60-ամյակը: Ջերմ, հարազատ մթնոլորտում հնչեցին բազմաթիվ բարեմաղթանքներ, իսկ հոբելյարը, խոստովանելով, որ դեռևս չի համակերպվում 60 թվի հետ, ասածը ամրագրեց խոսուն փաստերով՝ «Հենց հիմա աշխատում եմ պիեսի վրա, ինստիտուտում կուրս եմ հավաքում։ Այնպես որ, կյանքը շարունակվում է, թող առողջություն լինի, հարազատներս առողջ լինեն, հայրս առողջ լինի, մնացածը ինչ-որ ձևով կհաղթահարենք»: