admin

«ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» ՀԱՆԴԵՍԻ ԱՐԽԻՎ / Մերուժան ՍԻՄՈՆՅԱՆ / ՊԻԵՍ

Մերուժան ՍԻՄՈՆՅԱՆ/ «ՍՈՒՐԲ ԾԱՌԱԶԱՐԴԻ ՏՈՆԻ ԱՌԱՎՈՏԸ»

Մերուժան ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ «ՍՈՒՐԲ ԾԱՌԱԶԱՐԴԻ ՏՈՆԻ ԱՌԱՎՈՏԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2007 թ., թիվ 12-13-ում:   Բառի հետ գործ ունեցող մարդու համար շինություններից կատարյալը բանաստեղծությունն է: Չեմ պատկերացնում մեկին, ով երբևէ չի ապրել այս շինության մեջ: «Խավարի սիրտը» տեսնելու անկասելի պահանջմունքն այստեղ բնակվողի օրվա խնդիրն է, և որևէ բան ձեռնարկելու համար նա ձևի կատարյալ «հոտառություն» պիտի ունենա և «դասական ողնաշար»: Այստեղ բառը միակն է, իսկ ապրումը՝ վերջինը: Շատերն են լքում այս շինությունը, քանզի կեղծելն այստեղ հավասարազոր է ինքնասպանության: Հեռանում են… արձակի տարածքներում շունչ...

«ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» ՀԱՆԴԵՍԻ ԱՐԽԻՎ / Արթուր ՏԵՐ-ԴԱՆԻԵԼՅԱՆՑ / ՊԻԵՍ

Արթուր ՏԵՐ-ԴԱՆԻԵԼՅԱՆՑ / «451° ԸՍՏ ՖԱՐԵՆՀԱՅՏԻ»

Արթուր ՏԵՐ-ԴԱՆԻԵԼՅԱՆՑԻ «451° ԸՍՏ ՖԱՐԵՆՀԱՅՏԻ» պիեսը ՌԵՅ ԲՐԵԴԲԵՐԻԻ համանուն վեպի մոտիվներով, տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2007 թ., թիվ 12-13-ում:   Կար ժամանակ, երբ տարին չորս եղանակ ուներ, և նկարներն իմաստ ունեին, Կար ժամանակ, երբ երեխաներն իրար չէին սպանում, կային երկրներ, որ չէին պատերազմում, Կար ժամանակ, երբ մարդիկ երբեմն ժպտում էին, և ամուսիններն իրար հետ խոսում էին: Կար ժամանակ, երբ երջանկությունն այնքան էլ ծիծաղելի չէր, ու կային, կային մարդիկ, որ իրար նման չէին: Կար ժամանակ… Բայց դա վաղուց էր, շա՜տ վաղուց:   Արթուր ՏԵՐ-ԴԱՆԻԵԼՅԱՆՑ...

«ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» ՀԱՆԴԵՍԻ ԱՐԽԻՎ / Գագիկ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ / ՊԻԵՍ

Գագիկ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ / «ԱՇՆԱՆԱՅԻՆ ՏԱՆԳՈ»

Գագիկ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ «ԱՇՆԱՆԱՅԻՆ ՏԱՆԳՈ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2007 թ., թիվ 12-13-ում:   Ես գիտեի, որ մի օր գրելու եմ նրա մասին: Մենք նույն փողոցում ենք ապրում, հարևաններ ենք: Մի օր նա մոտեցավ ինձ ու ասաց. «Ինչո՞ւ եք ինձ այդպես նայում»: Ես կորցրի խոսելու ունակությունս: «Այն, ինչ գրել եք իմ մասին, շատ հետաքրքիր է, բայց իրականությանը չի համապատասխանում»: — Տիկին,- ասացի,- եթե գրեմ իրականությունը, կկորցնեմ հավատս կանանց նկատմամբ: Նա ժպտաց, թախծոտ նայեց ու հառաչեց: Իմ մարմնով մրջյուններ անցան: Ես բռնեցի նրանցից մեկին...

ԹԱՏԵՐԱԿԱՆ ԱՆՑՈՒԴԱՐՁ / ՆՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ / ՓԱՌԱՏՈՆԵՐ

ՀԹԳՄ «ԱՐՏԱՎԱԶԴ» ԱՄԵՆԱՄՅԱ ՄՐՑԱՆԱԿԱԲԱՇԽՈՒԹՅՈՒՆ 2020

Ուսանողական թատրոն «ԱՆՏԵՍԱՆԵԼԻՆ» «Լավագույն երիտասարդական ներկայացում» «Լավագույն երիտասարդ դերասան»՝ Դավիթ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ «Լավագույն երիտասարդ բեմադրիչ»՝ Դավիթ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ «Լավագույն պիես»՝ Դավիթ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆ

«ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» ՀԱՆԴԵՍԻ ԱՐԽԻՎ / Արթուր ԷԴԱՐ / ՊԻԵՍ

Արթուր ԷԴԱՐ / «ՀՈԳԵՎԻՃԱԿ» և «ՀՈԳԵԲԱՆԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ»

Արթուր ԷԴԱՐԻ «ՀՈԳԵՎԻՃԱԿ» և «ՀՈԳԵԲԱՆԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ» պիեսները տպագրվել են «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2007 թ., թիվ 12-13-ում   Երկար չմտածեցի, թե ինչ գրել նախաբանում: Գրասեղանիս վրա ունեի ընկերոջս՝ Հաբեթ Մուրադյանի բանաստեղծությունների ժողովածուն, որի մեջ մեկը՝ «Դրամափոխ»-ր, առավելագույնս բնութագրում էր հոգուս խառնաշփոթն այն պահին, երբ գրեցի այս երկու պիեսը: Հենց այդ բանաստեղծությունն էլ ուզում եմ ներկայացնել ձեզ որպես նախաբան: Թող այն դիտվի իբրև ԱՊԱՇԽԱՐՈՒԹՅՈՒՆ… Տաճարը, որ կառուցված էր «Անունով հոր», Տաճարը, որ ինքս մաքրեցի մի օր ու ազատեցի դրոշմներից մեղսագործության, բույրերից եղկության, ստի բծերից ու հետքերից ստորի…,...

ԹԱՏԵՐԱԿԱՆ ԱՆՑՈՒԴԱՐՁ / ՆՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ / ՓԱՌԱՏՈՆԵՐ

ՀԹԳՄ «ԱՐՏԱՎԱԶԴ» ԱՄԵՆԱՄՅԱ ՄՐՑԱՆԱԿԱԲԱՇԽՈՒԹՅՈՒՆ 2020

  Հովհ. Թումանյանի անվան պետական տիկնիկային թատրոն «ՈԶՆՈՒ ՄՈՒՇՏԱԿԸ» «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում ներկայացված է. Լիանա ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ – Գայլ, Հավ, Նապաստակ «Լավագույն դերասան» անվանակարգում՝  Աղասի ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ – Ոզնի, Աքլոր, Շուն «Լավագույն սցենոգրաֆիա» անվանակարգում՝ Եվգինե Օնանյան «Լավագույն մանկական ներկայացում» անվանակարգում՝ ռեժ. Կարեն ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ «Լավագույն երիտասարդ բեմադրիչ» անվանակարգում՝ Կարեն ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ    

Գուրգեն ԽԱՆՋՅԱՆ / Շնորհավորանք

ՇՆՈՐՀԱՎՈՐՈՒՄ ԵՆՔ. Գուրգեն ԽԱՆՋՅԱՆ

Գուրգեն Խանջյանի հոբելյանական՝ 70-րդ տարեդարձին նվիրված շնորհավորանքս սկսեմ այսպես. «Իմ լավ բարեկամ, տաղանդավոր գրող, կրկին շեշտեմ՝ տաղանդավոր դրամատուրգ, սցենարիստ (կայքի ուղղվածությունը ուղղորդում է) և, ոչ պակաս կարևոր՝ կայացած, ինքնաբավ ստեղծագործող Գուրգեն Խանջյան, դու «Դրամատուրգիա» հանդեսի (ուրեմն՝ նաև իմ) կողքին ես եղել «Դրամատուրգիայի» կայացման առաջին օրից: Հանդեսի 1-ին համարը սկսվում է քո «Թատրոն 301» պիեսով (մինչև հիմա էլ զարմանում եմ, թե ինչո՞ւ այդ հրաշալի գործը բեմական կյանք չստացավ), և ճակատագրին էր հաճո, որ հանդեսի տպագիր վերջին համարում (պարզապես հիշեցում՝ հաջորդները էլեկտրոնային տարբերակ են) ևս...

ՊԻԵՍ / Սամվել ԽԱԼԱԹՅԱՆ

Սամվել ԽԱԼԱԹՅԱՆ / ՄԻ ԱՆԳԱՄ ԳԱՐՆԱՆԸ

      ՄԻ ԱՆԳԱՄ ԳԱՐՆԱՆԸ Պիես մեկ գործողությամբ   Գործող անձինք ՏՂԱՄԱՐԴ — մոտ 30 տարեկան ԿԻՆ — մոտ 25 տարեկան ՄԻՐԻԱՄ — 60-ն անց ՍԵԴԱ — մոտ 20 տարեկան ՍՐԲԱԶԱՆ ՄԱՏՈՒՑՈՂ ՏԻԿԻՆ ԱՆՈՒՐՋ ԾԵՐ ԿԻՆ ՇԻԿԱՀԵՐ ԿԻՆ ՈՍՏԻԿԱՆ ԱՂՋԻԿ Ա ԵՐԻՏԱՍԱՐԴ Բ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴ   Բեմի հիմնական տարածքը սրճարանի սրահն է՝ մի քանի սեղաններով, վաճառասեղանով, սպասքեղենի պահարանով, որոնց մոտ ժամանակ առ ժամանակ մատուցողը զբաղվում է իր գործերով: Ձախ կողմը ներկայացնում է միջնադարյան եկեղեցու կամարակապ գավիթի հատված, հիմնականում՝ աղոտ լույսի մեջ, որը կարծես...

Հոբելյան / Սամվել ԽԱԼԱԹՅԱՆ

ՇՆՈՐՀԱՎՈՐՈՒՄ ԵՆՔ. Սամվել ԽԱԼԱԹՅԱՆ

ՇՆՈՐՀԱՎՈՐՈՒՄ ԵՆՔ 2020 թվականը հոբելյանական է դրամատուրգ, երգիծաբան ՍԱՄՎԵԼ ԽԱԼԱԹՅԱՆԻ համար: Իհարկե, դժվար է հավատալ, որ կենսասեր ու կենսախինդ, անխոնջ ստեղծագործող, «ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» հանդեսի ամենաբեղմնավոր հեղինակներից մեկը արդեն 70 տարեկան է: Բայց ինչպես պնդում է ոչ պակաս կենսախինդ ու երգիծաբան Լեոնիդ Լիբկինդը՝ «Մենք երիտասարդ ենք, քանի դեռ չենք մտածում  ծերունավարի»: Ուրեմն՝ ի սրտե շնորհավորելով բարեկամ գրչընկերոջս ու հրաշալի դրամատուրգին, հպանցիկ նշեմ այդ 70-ն ու «ծանրանամ» նրա հարուստ գրական հունձքի վրա, որպես մեկնակետ վերադառնալով արդեն հեռավոր 2002 թվականի ապրիլ ամիսը: Օրը մոռացել եմ, բայց լավ...

Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ / ՊԻԵՍ

Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ / ՍԵՐ, ՀԱՑ ԵՎ ՓՇԱԼԱՐԵՐ

Տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 58-59.2019 համարում: Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ                Քա­նի դեռ աշ­խար­հում պա­տեր և փշա­լա­րեր կան` ոչ ոք ա­զատ չի կա­րող լի­նել: Ան­գամ էա­կան չէ, թե դու որ կող­մում ես: Ե­թե ան­գամ քո փշա­լա­րե­րը ոս­կուց են, իսկ քո ոտ­քե­րի տակ թան­կար­ժեք գորգ է փռված, դու չես կա­րող ա­զատ լի­նել: Ե­թե ան­գամ հա­կա­ռակ կողմ քայ­լես, ա­պա մի օր քայ­լերդ քեզ կրկին փշա­լա­րի մոտ են բե­րե­լու: Ե­թե ան­գամ աչ­քերդ փա­կես` մատ­ներդ դիպ­չե­լու են փշե­րին ու ար­յու­նա­կա­լեն: Ե­թե ան­գամ փա­կես աչ­քերդ ու նստես մի տեղ` քեզ է...