admin

ТЕАТРАЛЬНЫЕ ПУТЕШЕСТВИЯ С НИНОЙ МАЗУР Моноспектакля «Ну вот, уже лучше» (ONLIFEe-фестиваль “IDEA”) Автор и исполнитель — Татьяна Хазановская (Израиль) Режиссер — Руслан Кутлыев (Россия)          Она — художница, он – поэт.  Она — аргентинка, он — чилиец. Она — талантлива, он — гениален.          Она старше его на двадцать лет.          Делия дель Карриль и Пабло Неруда…          «Поговорим о странностях любви»…         Кто она, Делия, вторая жена Неруды (будет и третья..)? Судьба отмерила этой женщине длинную жизнь. Она пережила всех участников ее личной драмы: и первую жену...

Տրագիկոմեդիա երկու արարով Գործող անձինք ՎԱՐԱԶԴԱՏ կամ ՎԱՐՈ — մեծահարուստ օլիգարխ ՄՈՎՍԵՍ կամ ՄՈՍՈ — Վարոյի դպրոցական ընկերն է, գործարար ՄԻՀՐԱՆ — Վարոյի դպրոցական ընկերն է, չինովնիկ ՀՌԻՓՍԻՄԵ — Վարոյի կինը ՍԱՐԻԲԵԿ կամ ՍԱՐԻԿ — նրանց որդին ՆԱՆԵ — Սարիկի նշանածը ԱՐԱՄ — Նանեի հայրը, Մատենադարանի գիտաշխատող ՆԱԶԻԿ — Նանեի մայրը ՏԵՐ ՀԱՅՐ ՀՈՒՍԻԿ ՆՈՐՈ — Վարոյի թիկնապահը ԲԺԻՇԿ — շտապօգնության բժիշկ ԲՈՒԺՔՈՒՅՐ — շտապօգնության բուժքույր ՄԱՏՈՒՑՈՂ — միասեռականության հակումով ՏԻՐԱՆ — Մատենադարանի կրտսեր գիտաշխատող ՑՆՑՈՏԻԱՎՈՐ Հյուրեր — նշանդրեքի արարողությանը հրավիրվածներ, որոնք վատ...

(մենախաղ) Ես հիմա ամեն ինչ մոռացել եմ: Ո՛չ, թագավորը մերկ չէր… Ես այնտեղ էի, սեփական աչքերով տեսա… Նա մերկ չէր, նա արաբական բեհեզից և չինական մետաքսից կարված սքանչելի զգեստ էր հագել: Այդ փաստը հաստատող բազմաթիվ լուսանկարներ կան, կինովավերագրություն կա, վերջապես, օտար մամուլը կա… Ո՞վ է այդ լուրը տարածել, շատ կուզեի իմանալ, թե ով է այդ սրիկան, որ այդպիսի բան է ասել: Ե՞ս… Ասում եք՝ ե՞ս… Դուք հասկանո՞ւմ եք՝ ինչեր եք խոսում, դուք ոչ միայն ծանրագույն մեղք եք վերցնում ձեր հոգու վրա, այլև տարածում...

ՆԱԽԱԽՈՍՔ «Մեռնել, ննջել, ննջե՞լ… գուցե երազել․․․»: Մեր երազներում մենք կարող ենք թե՛ Համլետ լինել, թե՛ Վան Գոգ, և թե անգամ Հերովդես ու Հիսուս․․․ Ո՞ւմն է ընտրությունը։ Եվ ի՞նչ ենք մենք ընտրում։ Այն, ինչը մերն է, թե՞ այն, ինչին սպասում ենք քնած կամ հարթմնի․․․ Ուրեմն, հազարապատիկ ճիշտ էր Շեքսպիրը։ Ննջենք ու երազնեք։ Իսկ եթե երևակայությունը չի հերիքում, ապավինենք Արհեստական Բանականությանը։ Ամեն։ Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ ԷՋԵՐ ՎԱՆ ԳՈԳԻ ԿՅԱՆՔԻՑ (Կարտոֆիլ ուտողները) Մոնոներկայացում՝ 1 արարով և 1 հերոսով Բեմի կենտրոնի ետնամասում փայտե գյուղական կոպիտ սեղան է՝ նույնպիսի կոպիտ աթոռներով...

КАБАРЕ  «ДЖЕКСОНВИЛЛЬ» Музыкальный спектакль в одном действии Действующие лица: ПЭМ – артистка кабаре, прима ДИК – композитор, музыкант БРЭДЛИ – завсегдатай кабаре, местный бизнесмен МЭРИ — артистка кабаре Артисты, конферансье, посетители и обслуга кабаре Сцена — пролог Небольшое провинциальное кабаре застыло в стоп-кадре; вместо людей – манекены.  В зрительном зале в разных местах тоже рассажены манекены – зрители. Молодой человек, сидевший рядом с одним из них, поднимается из зрительного зала на сцену и входит в кабаре. Он обнимает одну из кукол – это...

(Լիրիկական կոմեդիա մեկ գործողությամբ) Գործող  անձինք ԳՈՂ ԱՆՆԱ ՏԻԿԻՆ ՖՍՖՍՅԱՆ ՀԵՐԹԱՊԱՀ ՔՆՆԻՉ  Օպերատիվ խմբի ոստիկաններ Ժամանակը՝  21-րդ դար: Սենյակ, որտեղ, բացի գեղեցիկ դասավորված գրքերից, գրեթե ոչինչ չկա: Տանիքից պատուհանով անվարժորեն ներս է մտնում մի երիտասարդ՝ դեմքը քողարկած: Տակնուվրա է անում սենյակը: Իր ակնկալածը չգտնելով՝ մոտենում է գրապահարանին, վերցնում շքեղակազմ մի գիրք ու թերթում է: Մտնում է տանտիրուհին՝ մի օրիորդ:  ԱՆՆԱ – Է՛հ, հայրի՛կ, այստեղ լինեիր, կասեիր՝ կեսգիշերին մեն-մենակ որտեղի՞ց ես գալիս: Չե՞ս վախենում գող ու ավազակի հանդիպես: Հայրի՛կ, դուստրդ սիմոն է դարձել. ով...

Առաջին անգամ հայերենով լույս է տեսել «ԴՐԱՄԱՅԻ ՏԵՍՈՒԹՅԱՆ» մասին մեթոդական ուղեցույց՝ դասախոսությունների նյութերով: Հեղինակը բանասիրական գիտությունների թեկնածու, Մովսես Խորենացու մեդալակիր, Մարկ Տվենի անվան միջազգային մրցանակի դափնեկիր, դրամատուրգ Էլֆիք Զոհրաբյանն է: Այս ուղեցույցը շատ կարևոր է գրականության, թատրոնի ու մասնավորապես դրամատուրգիայի տեսական մասով հետաքրքրվողների համար: Հրատարակության է երաշխավորել «Վանաձորի Հ. Թումանյանի անվան պետական համալսարան» հիմնադրամի գիտխորհուրդը: Է. Զոհրաբյանի այս աշխատանքը կարևորվում է նաև գիտաուսումնական համատեքստում. գրքում ներառված են նաև դրամայի որոշ ենթաժանրերին վերաբերող նյութեր, որոնց առանձին հոդվածով հայ գրականագիտության մեջ անդրադարձ չէր եղել (սոտի,...

Pär Lagerkvist Հս­կա­յա­կան սևա­կապ­տա­վուն գուն­դը բարձ­րա­նում է բե­մա­հար­թա­կի վեր­նա­մա­սում գտնվող տա­րա­ծութ­յան մեջ, ո­րը բա­ժա­նում է այն մի­ջի­նից մի փոքր բարձ­րում: Գուն­դը թվում է, թե ծա­վալ­վում-ձգվում է դե­պի ներքև՝ խա­վա­րի մեջ: Վեր­ևից ու ձա­խից, անկ­յու­նագ­ծով, լույ­սի կո­նաձև ճա­ռա­գայ­թը, ­կա­նա­չա­վուն գույ­նի, լու­սա­փայ­լում է խա­վա­րի մի­ջով և կտ­րուկ լու­սա­վո­րում է գնդի տե­սա­նե­լի հատ­վա­ծը՝ ստվե­րում թող­նե­լով միայն նրա ա­ջա­կողմ­յան մի մա­սը: Գն­դի կա­մա­րի լան­ջին կանգ­նած է ԾԵՐՈՒՆԻՆ և փայտ է սղո­ցում։ Նա եր­բեք գլու­խը չի բարձ­րաց­նում և չի նա­յում շուր­ջը, այլ պար­զա­պես հա­մակ­ված է նրա­նով, ինչ ա­նում...