admin

ՀՈԴՎԱԾՆԵՐ / ՏԱՐՎԱ ԱՅՍ ՕՐԸ

ՎԱՐՍԻԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ / ՀՐԱՉՅԱՅԻ ԱՉՔԵՐԻ ԿԱՊՈՒՅՏ ԲՈՑԸ

1895 թվականի նոյեմբերի 24-ին ծնվել է ՀՐԱՉՅԱ ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԸ   ՎԱՐՍԻԿ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ ՀՐԱՉՅԱՅԻ ԱՉՔԵՐԻ ԿԱՊՈՒՅՏ ԲՈՑԸ Շատ է ասվում-խոսվում Հրաչյա Ներսիսյանի  աչքերի մոգական ուժի մասին, իսկ պահպանված լուսանկարները սև ու սպիտակ են, ֆիլմերը՝ նույնպես… Որտեղի՞ց պիտի ապագա սերունդներն իմանան, որ նման հայորդի է եղել, որի աչքերի կապույտ բոցից խելահեղվել են ոչ միայն հանդիսականները, այլև խաղընկերները: …1950 թվական, մարտի 19-ը: Սունդուկյանում «Իլյա Գոլովին»-ի պրեմիերան է: Ասենք, որ այն ժամանակ «ամենաառաջնային, ամենակարևոր» թեման սովետական գաղափարախոսությամբ «ծրագրավորված» մարդու թեման էր. թատրոններն ու մշակույթի գործիչները հևիհև ամեն ինչ...

«ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» ՀԱՆԴԵՍԻ ԱՐԽԻՎ / Կարինե Խոդիկյան / ՊԻԵՍ

Կարինե ԽՈԴԻԿՅԱՆ / «ԱՐԱՄՆ ԱՅՍՏԵՂ Է ԱՊՐՈՒՄ»

    Կարինե ԽՈԴԻԿՅԱՆԻ «ԱՐԱՄՆ ԱՅՍՏԵՂ Է ԱՊՐՈՒՄ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   Եթե չլիներ Վարդուհի Վարդերեսյանի առաջարկը, որում պահանջկոտ շեշտը («Ինչո՞ւ չես գրում հայ կնոջ, Մոր մասին, մեր այս կյանքի մասին…») համարյա խլանում է հրաշալի արտիստիզմի բանվածքի մեջ, այս պիեսը չէր գրվի: Եթե անգամ գրվեր, հաստատ ուրիշ պիես կլիներ: Կհարցնեք՝ ինչո՞ւ… Որովհետև գլխավոր հերոսուհու՝ մոր կերպարն ստեղծվեց Վարդուհի Վարդերեսյանի համար: Տիկին Գոհարի ուսուցչուհի լինելն էր պատահական չէր. ով փոքրիշատե ճանաչում է մորս՝ պատմության ուսուցչուհի հարգելի Ելենային, կհասկանա՝...

Uncategorized

Нина Мазур / О СОПРОМАТЕ НА ТЕАТРЕ

    Вопрос, насколько необходимо сегодня обращение к классике,  заслуживает особого разговора. Мне доводилось бывать на очень многих фестивалях в разных странах мира.  Интерес к классике не является специфической чертой какой-то одной страны, — в мире классику любят.  Режиссеры, ставящие классику, делятся, на мой взгляд, на две категории. Представители одной категории, — как правило, это люди относительно молодые, — полагают, что «Три сестры» и «Король Лир» ставились в таком количестве, что настала пора что-то как-то видоизменить. Каждому из «ниспровергателей основ» хочется сказать что-то...

«ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» ՀԱՆԴԵՍԻ ԱՐԽԻՎ / Հայկ ՀԱԿՈԲՅԱՆ / ՊԻԵՍ

Հայկ ՀԱԿՈԲՅԱՆ / « ԼՔՎԱԾ ՍԻՐՈ ԿԱՅԱՐԱՆ կամ ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ՃԱԼԱԾՅԱԼՆԵՐԸ»

    Հայկ ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ « ԼՔՎԱԾ ՍԻՐՈ ԿԱՅԱՐԱՆ կամ ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ՃԱԼԱԾՅԱԼՆԵՐԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում     Չէ, բոլորս էլ իրար նման ենք… Բոլորս էլ նույն գնացքին ենք սպասում: Թե՞ ապրում ենք միայն սպասելով… Եվ աշխարհն էլ վաղուց արդեն վերածվել է մի լքված ու մոռացված կիսակայարանի, որտեղ հաճախ չգիտես էլ, թե որ գրողի ծոցից, գնացքներ են հայտնվում…   Հայկ ՀԱԿՈԲՅԱՆ   ԼՔՎԱԾ ՍԻՐՈ ԿԱՅԱՐԱՆ կամ ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ՃԱԼԱԾՅԱԼՆԵՐԸ Գործող անձինք ԿԱՅԱՐԱՆԱՊԵՏ ՊԵՐՃ ՍՈՆԱ ԱԿՆՈՑԱՎՈՐ ՄԱՐԴ   ՏԵՍԱՐԱՆ ԱՌԱՋԻՆ Խանձված...

«ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» ՀԱՆԴԵՍԻ ԱՐԽԻՎ / Հասմիկ ՉԱՐԵՆՑ / ՊԻԵՍ

Հասմիկ ՉԱՐԵՆՑ / «ՊՐՈՖԵՍՈՐ ՀԵԼԼԵՐԻ ԿՏԱԿԸ»

Հասմիկ ՉԱՐԵՆՑԻ «ՊՐՈՖԵՍՈՐ ՀԵԼԼԵՐԻ ԿՏԱԿԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   Ես Հասմիկ Չարենցն եմ… Ճակատագրի բերումով ապրում եմ եվրոպական մի փոքրիկ քաղաքում, ուր երկինքը գորշ է, արևը՝ պաղ ճենապակե ափսեի պես, ուր անձրևը անշարժացած է օդի մեջ ու ոչ մի կերպ ցած չի թափվում: Եվրոպական այդ փոքրիկ քաղաքում կյանքը սահում է հանդարտ ու աննկատ: Ցերեկը աշխատանքի եմ գնում, զբաղվում տնային գործերով, հազար ու մի աննշան, անկարևոր բաներով… Բայց երբ գիշեր է գալիս, երբ քաղաքը քնում է ու լռում...

«ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱ» ՀԱՆԴԵՍԻ ԱՐԽԻՎ / Աղասի ԱՅՎԱԶՅԱՆ / ՊԻԵՍ

Աղասի ԱՅՎԱԶՅԱՆ / «ՇՆԱՁԿԱՆ ՍՏԱՄՈՔՍԸ»

  Աղասի ԱՅՎԱԶՅԱՆԻ «ՇՆԱՁԿԱՆ ՍՏԱՄՈՔՍԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում     Թատրոնը ժողովրդի հավաքական ինտելեկտի արտահայտությունն է: Թատրոն ունեն միայն ձևավորված համաբանությունները: Նույնիսկ մեկ հանճարեղ հունդը ընձյուղ չի կարող տալ թերավարուկ գեղագիտական հողի մեջ: Եվ այդ է պատճառը, որ թերակշիռ երկրների կատարուն հունդը որոնում է իրեն հարմար ապար և միաձուլվում է օտար ոգեխոսության հանդիսությանը: Երկիրը ի՛ր ձայնը պիտի ունենա, ի՛ր ասելիքը պիտի ունենա, այլապես նա լոկ ընդօրինակողն է այլազան, խայտաբղետ դրսևորումների: Ընդօրինակում է ուրիշի խոսքը, ընդօրինակում է ուրիշի...

Արթուր ԷԴԱՐ / ՊԻԵՍ

ՀՈԳԵԴԱՐՁ / Արթուր ԷԴԱՐ

      ՀՈԳԵԴԱՐՁ Անավարտ դրամա, որ նրանց հետ պատահեց   Գործող անձինք ՄԵԿԸ ԸՆԿԵՐԸ ԱՂՋԻԿ Գործողության վայրը ցանկացած քաղաքի, ցանկացած առանձնատան սենյակներից մեկն է: Որն, իհարկե, պատուհան ունի:   Մութ սենյակ: Մտնում է մեկը: Առանց լույսը վառելու ծածկում է պատուհանը վարագույրով և մթության մեջ ինչ—որ բան փնտրում:   ՄԵԿԸ — Հիմա կտեսնեք, որ ինձ սպանելն այնքան էլ հեշտ բան չէ: Չէ՜… Ես կզրկեմ ձեզ այդ հաճույքից: Կզրկե՛մ… Այսօր էլ չե՛ք հասցնի, իսկ վաղն արդեն՝ չեք կարողանա: Այո, դուք տանուլ տվեցիք, պարոնայք, տանո՛ւլ...

Սամվել ԿՈՍՅԱՆ

#Հաղթելու ենք. Սամվել ԿՈՍՅԱՆ / ՔՈ  ՀՈԳՈՒ  ՁԱՅՆԸ

  Դրամա երկու գործողությամբ     Նվիրվում է Արցախյան   պատերազմին    զինվորագրված կամավորներին   Գործող անձինք ՀԱՅԿ ԱՐԱՄ ՍԵՎԱԶԳԵՍՏ ԱՂՋԻԿ   ՄՈՒՏՔ Կարմիրի մեջ սև զանգվածը տրոփում է սրտի պես: Երաժշտություն: Զանգվածն աստիճանաբար շարժվում է և, դանդաղ բարձրանալով, վերակերպվում է սևազգեստ սլացիկ աղջկա: Կանգնելով, աղջիկը պարային շարժումներով ասես փորձում է դուրս գալ ընդարմությունից: Երաժշտության ռիթմը փոխվում է և աղջկա պարը, որը սկզբում հեզաճկուն էր, դառնւմ է անբացատրելի և ճահճի պես կլանող: Ագռավի չարագույժ կռինչը ցնցում է աղջկան: Ավտոմատի կրակահերթը, բազմաթիվ կրակահերթերը նրան հիստերիայի մեջ են...