admin

Արթուր ԷԴԱՐ / «ՀՈԳԵՊԱՀՈՒՍՏ»

Արթուր ԷԴԱՐԻ «ՀՈԳԵՊԱՀՈՒՍՏ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   ՀՈԳԵՊԱՀՈՒՍՏ Անավարտ դրամա, որ պատահեց երկուսից մեկի հոգու հետ   Գործող անձինք ՏՂԱՄԱՐԴ ԿԻՆ   Գործողության վայրը ցանկացած քաղաքի ցանկացած բանկի սրահ է, որն, իհարկե, տագնապի գաղտնի ազդանշան ունի: Կին գանձապահին մոտենում է վայելուչ հագած Տղամարդը: ՏՂԱՄԱՐԴ — (սիրալիր): Բարի լույս, տիկին: ԿԻՆ — Բարի լույս, պարոն: ՏՂԱՄԱՐԴ — Ինչ հիանալի եղանակ է այ­սօր, այնպես չէ՞: ԿԻՆ — Այո, արևից կարծես կյանք է բուրում: ՏՂԱՄԱՐԴ — Դուք շատ պատկերավոր մտածողություն...

Արթուր ԷԴԱՐ / «ՀՈԳԵՎԱՐՔ»

  Արթուր ԷԴԱՐԻ «ՀՈԳԵՎԱՐՔ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   ՀՈԳԵՎԱՐՔ Անավարտ դրամա, որ կարող էր պատահել յուրաքանչյուրի հետ   Գործող անձինք ԱՂՋԻԿ ՏՂԱ ԱՆԾԱՆՈԹ Գործողության վայրը ցանկացած քաղաքի ցանկացած ավտոբուսային կանգառ է: Որն, իհարկե, ծածկ ունի:   Միանգամից բռնկված ամպրոպ: Կայծակ է, որոտ: Տեղատարափ անձրև է գալիս: Երիտասարդ զույ­գը վազում և մտնում է կանգառի ծածկի տակ: ՏՂԱ — (իրենց գլխավերևում պահած բաճկոնը թափ տալով): Ա՛յ քեզ տեղատարափ… Եվ ինչ թունդ մթնեց: Վայրկյան էլ չանցավ, պայծառ արև էր ու…...

Վարսիկ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ / ԱՐՈՒՍ ԱՍՐՅԱՆԻ «ԿԱՐԱՊԻ ԵՐԳԸ»

Նրան հիշելիս ես մտովի փոխադրվում եմ այն շեն ու լի տունը, ուր փոքրիկ «պճեղ մը անուշ սիրտ» կինը ներս մտնողին անմիջապես մատուցում էր սև, մեծ թթի բացառիկ համի ու բուրմունքի օշարակը և ապա ցույց տալիս տիկնիկները, որ բազմած էին ամենուր, իսկ ամենից շատ՝ սև, մեծ ռոյալի վրա: Տարբեր ծագերի ու ցեղերի, որ տիկնիկները հատուկ Վարդան Աճեմյանին բերում էին նրա ծանոթ-բարեկամները, երկրպագուները… Նկատված իրողություն է, որ մարդն իր կյանքի վերջում ի մի է բերում ապրածը և ցանկանում է ապրողներին ասել, թողնել մի բան, որն...

Արթուր ԷԴԱՐ/ «ԲԱՐՁՐԱՀՈԳԻՆ»

  Արթուր ԷԴԱՐԻ «ԲԱՐՁՐԱՀՈԳԻՆ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   Մանկությունը… Հրաշքների ու անուրջների աշխարհը, որից, ուզած թե չուզած, բոլորս էլ գաղթեցինք մի օր: Վերցրինք մեզ հետ ամենաթանկը՝ տպավորությունները, և ճանապարհ ընկանք… Ճանապարհ: Երկրային մի անհայտ ճանապարհ, որի վերջն այդպես էլ չիմացանք՝ երկրի՞ վրա է լինելու, թե՞ երկնքում ինչ-որ տեղ: Տպավորությունները… Մանկական տպավորությունները… Տարատեսակ: Բազմաբնույթ: Եվ շատ խորհրդավոր… Տարօրինակ չթվա, բայց իմ մանկության երկու ամենաազդեցիկ տպավորությունները բուրմունքների հետ են կապված: Սովորական (սովորակա՞ն) հոտի… Թատրոնի դահլիճի և մեկ էլ, չզարմանաք,...

Սամվել ԿՈՍՅԱՆ / «ՈՒՇԱՑՈՂՆԵՐԸ»

Սամվել ԿՈՍՅԱՆԻ «ՈՒՇԱՑՈՂՆԵՐԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   Ովքե՞ր են ուշացածները: Ովքեր շտապում են: Իսկ շտապում եմ, որովհետև վստահ չեն: Ժամանակը թռիչքներ չի ընդունում, այդ թռիչքներից կորչում է նրա հետագիծը՝ հիշողությունը: Հիշողության բացակայությունը բարոյական և հոգևոր արժեքների կորուստ է ենթադրում, որից հետո ոչինչ գլխավոր չէ և ոչինչ երկրորդական չէ, որովհետև ամեն ինչ մակերեսի վրա է: Գրելիս մեծ նպատակներ չեմ հետապնդել, ընդամենը փորձել եմ ներկայացնել, թե ինչքան անիմաստություն է պարունակում մակերեսը և որ անվստահությունը անիմաստության շարունակությունն է:   Սամվել...

Մարիամ ՕՀԱՆՅԱՆ / «ԸՆԹՐԻՔ ՄՈՄԵՐԻ ԼՈՒՅՍԻ ՏԱԿ»

Մարիամ ՕՀԱՆՅԱՆԻ «ԸՆԹՐԻՔ ՄՈՄԵՐԻ ԼՈՒՅՍԻ ՏԱԿ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում     ԸՆԹՐԻՔ ՄՈՄԵՐԻ ԼՈՒՅՍԻ ՏԱԿ Գործող անձինք ԴՈՒՍՏՐ ՄԱՅՐ ՈՍՏԻԿԱՆ   Հյուրասենյակ: Տոնական, բայց համեստ ընթրիքի սեղան: Բեմի խորքում էկրան է, որի վրա, գործողությանը համահունչ, ցուցադրվում է տեսապատկերաշար: ԴՈՒՍՏՐ — (մոտենում է հեռախոսին, համար հավաքում): Ալո, բարև ձեզ… ես Պետրոսյան Մելանիայի առիթով եմ զանգում, առավոտյան նա տնից դուրս է եկել ու մինչև հիմա չկա… Այո… Ճանապարհի՞ն է… Շնորհակալ եմ: (Լարվածությանից հետո՝ ուժահատ, նստում է հեռա­խոսի կողքի աթոռին:)...

IN MEMORIA. Հրաժեշտ Հասմիկ Չարենցին. Հասմիկ ՉԱՐԵՆՑ / «ՄԱՐԳԱՐԻՏՆԵՐ ԵՎ ՋՐԱՓՈՍԵՐ»

Պիեսը տպագրվել է 2007 թվականի թիվ 12-13 համարում « Ես Հասմիկ Չարենցն եմ…Ճակատագրի բերումով ապրում եմ եվրոպական մի փոքրիկ քաղաքում, ուր երկինքը գորշ է, արևը պաղ , ճենապակե ափսեի պես, ուր անձրևը անշարժացած է օդի մեջ ու ոչ մի կարպ ցած չի թափվում: Եվրոպական այդ փոքրիկ քաղաքում կյանքը սահում է հանդարտ ու աննկատ: Ցերեկը զբաղվում եմ հազար ու մի աննշան,անկարևոր բաներով,բայց երբ գիշեր է գալիս,երբ քաղաքը քնում է ու լռում են վերջին շշուկները ես թաքուն բացում եմ իմ բնակարանի դուռը ու գալիս եմ...

Գագիկ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ / «ԶԻՆՎՈՐԸ»

Գագիկ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ «ԶԻՆՎՈՐԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   Ես քայլում եմ: Ես փորձում եմ մտածել ապագայի մասին: Մինչ մտամոլոր շնչում էի ասֆալտի գաղջ օդը, հաստավիզ տղաներից մեկը իր երկհարկանի մեքենայով ուզեց ինձ ճզմել գետնին: Ես խույս տվեցի, մի կերպ, կաղալով հասա տուն: Միացնում եմ հեռուստացույցը՝ քաղաքական խեղկատակները իրենց ցինիզմն են թքում իմ վրա: Ես ճչում եմ — վերջ տվեք, մենք հոգնել ենք ձեզնից: Աչքերս փակ են: Մութ է: Հեռվում, խավարի մեջ բոցկլտում են լուսատուները: Նվիրում եմ ազատամարտիկներին, ովքեր...

Գույժ. Կյանքից հեռացել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Զավեն Աբրահամյանը

Կյանքից հեռացել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Զավեն Աբրահամյանը Խորը ցավով տեղեկացանք, որ այսօր կյանքից հեռացել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Զավեն Աբրահամյանը: Մեր խորին ցավակցություններն ենք հայտնում Զ. Աբրահամյանի ընտանիքին, հարազատներին և գործընկերներին։   Tatron-drama.am խմբագրակազմ

Խաչիկ ՉԱԼԻԿՅԱՆ / «ՋԱՅԼԱՄԸ ԱՍՖԱԼՏԻ ՎՐԱ»

Խաչիկ ՉԱԼԻԿՅԱՆԻ «ՋԱՅԼԱՄԸ ԱՍՖԱԼՏԻ ՎՐԱ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2005 թ., թիվ 8-9-ում   Եթե անգամ այս պահին անհամեստորեն ցցված չլինեի ձեր աչքի առջև, միևնույն է, ասֆալտին հայտնված ջայլամի հոգեվիճակից անհնար է ազատվել… Ուրեմն՝ ի՞նչ: Մնում է ապավինել ջայլամի այլ՝ վազել-փախչելո ՞ւ ունակությանը… Ո՛չ: Կարծում եմ, բոլորիս փրկությունն այն գիտակցության մեջ է, որ, ի վերջո, ջայլամը նախ և առաջ թռչուն է և պարտավոր է հիշել իր հիմնական՝ թռչելու հատկանիշը: Այս հարցում, հուսով եմ, իմ հերոսուհին ինձ հետ համաձայն է: Խաչիկ ՉԱԼԻԿՅԱՆ  ...