admin

Հասմիկ ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ԴՈՒՔ ՏԵՍՆՈ՞ՒՄ ԵՔ ԻՆՁ Վավերագրական մենախաղ 1 գործողությամբ Պիեսը գրված է ինքնակենսագրական նյութի հիման վրա Գործող անձինք ՀԱՍՄԻԿ — 24 տարեկան, գեղեցկատես, կույր աղջիկ Գործողություններում հայտնվող բոլոր հերոսները վիրտուալ են, կամ նախապես տեսագրված փոքրիկ վավերագրական ֆիլմ-դրվագներով, որոնք ցուցադրվելու են պրոյեկտորով՝  ետնավարագույրին, կամ նախապես ձայնագրված նրանց զրույցներն են: Պիեսում ներկայացված է երկու ժամանակ՝ աղջկա անցյալը նրա հիշողությունների միջոցով, որոնց ցուցադրման ժամանակ աղջկա ուրվագիծն աղոտ է երևում ու ներկան՝ բեմառաջքում, վառ լուսավորված: ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆ 1 Տեսարան 1  Բեմ, որը դեռևս մթության մեջ է: Ձայնագրությամբ...

(Դրամա հինգ գործողությամբ) Գործող անձինք ԳԵՆԵՐԱԼ – 50-ին մոտ տղամարդ  ԿՏՐԻՃ  – համայնքապետ, 40-ին մոտ տղամարդ  ՔԱՀԱՆԱ – 50-ն անց տղամարդ  ԱՆՆԱ – երիտասարդ աղջիկ  ՍՈՆԱ – Աննայի մայրը, ուսուցչուհի ԱՐՄԵՆ – Բանաստեղծ, ով չի խոսում ԿԱՐԵՆ – հոգեբան  ԳՅՈՒՂԱՑԻՆԵՐ Գործողություն առաջին Համայնքապետի աշխատասենյակը, սեղան (ցանկալի է, որ այն լինի անիվների վրա), աթոռներ, անպայման պատուհան` սեղանի կողքին, պահարան, դուռ, որից ներս են մտնում մեկ այլ սենյակ, որտեղ դրված է բիլիարդի սեղան՝ կրկին անիվներով։ Գեներալն ու Կտրիճը նստած են վերջինիս աշխատասենյակում։  ԳԵՆԵՐԱԼ – Ի՞նչ...

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ ԱՐՔԱՆ ԵՎ ՀԵՐՈՍՆԵՐԸ (գերիրական դրամա 5 արարով) Գործող անձինք Արքա Մաքրին Թեյ                                     Խորհրդական Շամիր                               Ծրագրավորող Սոս Զովյան                    Գրող Փանուկ Գոյան                               Նախարար Բեյ Լաթիմ                             Արքայի եղբայր Սամիր                            Պահնորդ                                                                                        Համակարգչային աշխատակիցներ                                                          ՖԱՈՒՍՏ ՀԱՄԼԵՏ ԴՈՆ ԺՈՒԱՆ ՈԴԻՍԵՎՍ ԴՈՆ ԿԻԽՈՏ ԱՆՆԱ ԿԱՐԵՆԻՆԱ ՓՈՔՐԻԿ ԻՇԽԱՆ ՆԱՎԱՊԵՏ ԱՐԱՐ ԱՌԱՋԻՆ Արքան իր ընդարձակ ու շքեղ առանձնասենյակում «երկխոսում» է թութակի հետ: ԱՐՔԱ — Դու բոլորից լավ ես կրկնում ինձ, Թութո… Իմ կամքն անթերի կրկնում ես… Հա, իմ լավագույն կամակատարն ես, բայց՝ անշահասեր, մաքրասիրտ. պաշտոնդ կբարձրացնեմ շուտով, դու շատ ավելին...

Դրամատուրգ Էլֆիք ԶՈՀՐԱԲՅԱՆԻ «ՏԻԿԻՆ ՍԻՐԱՆՈՒՅՇ» դրաման այս անգամ բեմադրվել է Թբիլիսիի Պ. Ադամյանի անվան հայկական պետական թատրոնում (բեմադրիչ՝ Լյուբով Սահակյան, նկարչական ձևավորումը՝ Աննա Սոփրոմաձեի): Գլխավոր դերում թատրոնի առաջատար արտիստուհի Սնեժանա Յագուբովան էր և երիտասարդ դերասանուհի Վարդուհի Էլբակյանը:  Մոնոդրաման գրվել է 2006-ին, երկու անգամ մասնակցել է թատերականացված ընթերցումների, 2008-ին տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսում, իսկ 2010-ին՝ Թեհրանում: Պիեսը մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել հատկապես դերասանուհիների շրջանում. տիկին Սիրանույշի բազմաշերտ կերպարի բացահայտմանը հավելվում է դրամատուրգի՝ հրաշալիորեն ներբերված «խաղը խաղի մեջ», երբ դերասանուհու անձնական ապրումները ընդմիջարկվում են համաշխարհային...

Ագ­նե­սը՝ Վիլ­յամ Շեքս­պի­րի կի­նը, ին­քը ե­կավ ինձ մոտ: Ա­յո, ա­յո, հենց այդ­պես: Մի ան­գամ, մթնշա­ղին էր, «գայ­լի ու շան» ժա­մին, ֆլեյ­տա­յի  ձայն լսե­ցի՝ միայ­նակ ու զու­լալ: Չ­գի­տեմ՝ ով էր այդ ե­րա­ժիշ­տը, դրա­նից հե­տո այլևս չկրկնվեց, բայց ես պարզ տե­սա, որ այդ ե­րաժշ­տութ­յու­նը ինչ-որ կին է լսում: Ն­րա դեմ­քը լու­սա­վոր էր ու թախ­ծոտ, սեն­յա­կում խո­տա­բույ­սե­րի  բուր­մունքն էր ու ֆլեյ­տա­յի ձայ­նը նրա հա­մար էր նա­խանշ­ված: Իսկ հե­տո եր­ևի թե աշ­խա­տեց «ֆլեյ­տա-­Համ­լետ» զու­գոր­դու­մը… Ու ես հան­կարծ հաս­կա­ցա, որ փոք­րիկ Համ­լե­տը՝ Շեքս­պի­րի որ­դին է դի­մում մո­րը այն...

Կարծում եմ, մի կողմից պատանեկության, երիտասարդության երազանքներով լեցուն ոսկե «նավակով» մարդը բարձրանում-բախվում է իրականությանը, ապա իրականության «նավակով» մյուս կողմից սկսում է իջնել, և այս երկու պտույտների միջև ընկած տարածությունը կոչվում է կյանք։ Այս պիեսում փորձել եմ այդ պտույտների միջև եղած կյանքի ինչ-որ հատված ցույց տալ։ (խաղ մեկ գոր­ծո­ղութ­յամբ) Գոր­ծող ան­ձինքԱՐՄԵՆ -­ ե­րի­տա­սարդԱՆԻ — Ար­մե­նի ըն­կե­րու­հինՏԱՐԵՑ ՏՂԱՄԱՐԴՏԱՐԵՑ ԿԻՆ — տ­ղա­մար­դու կի­նըՄՈՒՐԱՑԻԿ Բե­մը բա­ժան­ված է եր­կու մա­սի։ Եր­կուսն էլ հի­շեց­նում են նույն սեն­յա­կը: Մե­կը գե­ղե­ցիկ կա­հա­վոր­մամբ է, կար­միր մահ­ճա­կա­լով, կող­քին՝ հա­յե­լի, ո­րի սե­ղա­նի­կին օ­ծա­նե­լի­քի սրվակ­ներ...

…­Բայց գու­ցե պե՞տք չէ, որ մար­դու բո­լոր ե­րա­զանք­ներն ի­րա­կա­նա­նան: Ինչ-որ բան էլ պի­տի ան­հա­սա­նե­լի մնա, որ մար­դը ճախ­րե­լու տեղ ու­նե­նա, սի­րե­լու տեղ, ե­րա­զանք­նե­րի ու հույ­սե­րի տեղ… Ե­րա­զանք­ներ չու­նե­ցող մար­դը սպառ­ված է… Ե­կեք միա­սին ե­րա­զենք «կյանք» կոչ­վող այս ան­վերջ երկ­նա­քե­րի վեր­ջին հար­կի ու տա­նի­քի մա­սին, ուր աստ­ղերն են մեզ սպա­սում:  (տխուր կա­տա­կեր­գութ­յուն 1 ա­րա­րով, 3 դրվա­գով) ­Գոր­ծող ան­ձինքՏՂԱՄԱՐԴԿԻՆ ­Բե­մի կենտ­րո­նում սպի­տակ վան­դակ է գծված՝ մոտ 1,5×1,5 մետր: ­Վան­դա­կի չորս անկ­յուն­նե­րում թեթև, ուղ­ղա­հա­յաց լույ­սեր են: Որ­ևէ դե­կոր չկա: ­Գոր­ծո­ղութ­յան ըն­թաց­քում լսվում է վե­րե­լա­կի ձայ­նը: Տ­ղա­մար­դը...

«Ա­նա­նունն» ա­վար­տե­ցի: Դր­ված է վեր­ջին նա­խա­դա­սութ­յան վեր­ջա­կե­տը, բայց, թատ­րո­նի լեզ­վով ա­սած, դե­րից դեռ չեմ կա­րո­ղա­նում դուրս գալ: Դա նրա­նից չէ, որ ինքս իմ նոր գրված­քով հիա­ցած եմ ու ստեղ­ծա­գոր­ծո­ղիս վա­յելքն եմ ու­զում եր­կա­րաց­նել: Ես տխրում եմ:Մո­լո­րա­կի բազ­մա­թիվ ազ­գեր ու ժո­ղո­վուրդ­ներ էլ են ու­նե­ցել ող­բեր­գա­կան անց­քեր, բայց ան­հա­մե­մատ տևա­կան են ե­ղել նրանց հպար­տութ­յան, հաղ­թա­նակ­նե­րի, բա­րե­կե­ցութ­յան ժա­մա­նա­կաշր­ջան­նե­րը, ո­րոնք ի­րենց ար­տա­ցո­լումն են գտել ի­րենց ստեղ­ծած գե­ղար­վես­տում: Մենք ենք, որ մեր ու­րա­խութ­յուն­նե­րը, հպար­տութ­յուն­նե­րը, հե­րո­սութ­յուն­նե­րը մեծ մա­սամբ պար­փա­կում ենք ա­պառ­նի ըղ­ձա­կա­նում:Դար ու դա­րե­րով հայ գրո­ղը դա­տա­պարտ­ված է իր...

­Հայկ նա­հա­պե­տի ար­ձա­կած նե­տը պատ­ռեց Բե­լի կուրծ­քը, սա­կայն Բե­լին սպա­նե­լով Բե­լի մա­սին չէր նրա ըն­թաց­քը, Բելն ըն­դա­մե­նը ա­ռիթ էր, նե­տը թա­փան­ցավ նրան ետ թո­ղեց և շա­րու­նա­կե­լով սլա­նալ իր սլաց­քի շվվո­ցով ազ­դա­րա­րեց ի լուր աշ­խար­հի մենք ենք, հա­յերս, ե­կել ենք մեր ոտքն այս երկ­րագն­դի հո­ղին ա­մուր զար­կե­լու-դա­ջե­լու, մեր տեղն ու ճա­նա­պար­հը նշե­լու։ Ու­զե­ցի մաս­նա­կից լի­նել չորս­հա­զա­րամ­յա այս նշա­նա­վոր, հմա­յող-հրա­պու­րող ի­րա­դար­ձութ­յա­նը, գտա ձևը գնա­ցի և­ էն­տե­ղից բե­րե­ցի այս պիե­սը… Ես հա­վա­տում եմ, որ էն­տե­ղից է, մնում է` դուք էլ հա­վա­տաք։ (պատմաառասպելական դրամա երկու արարվածով) Գործող...

Հեղինակն այս խաղը սկսեց գրել իր ցանկությանը հակառակ և կանգ առավ յոթ գործող անձանց վրա, որոնց նմանները հազար ու մեկ են, պարզ է՝ հնարավոր չէր բոլորին բեմ կանչել, մանավանդ աշխարհում նրանց մարմնավորող այդքան շատ դերասաններ էլ չկան։ Թեև եթե մեզ հարցնեն, կասենք՝ ես էլ դերասան եմ, և հանճարեղ։ Իսկապես, մեզանից ով հանճար չէ։ Բեմական վարագույրը բաց է, որ նշանակում է ներկայացումը սկիզբ չունի։  Նորայր ԱԴԱԼՅԱՆ ՈՎ ՈՎ Է ՄԱՀՎԱՆ ՊԱՏԻ ԱՌՋԵՎ (խոսքի դրամատուրգիա մեկ գործողությամբ) Գործող անձինք ՍԻՄՈՆ ԵՐԵՎԱՆՑԻ – պատմության պրոֆեսոր ՀՈՒԴԱ...