admin

ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության աջակցությամբ մայիսի 30-ից հունիսի 15-ը Երևանում, Գյումրիում և Արտաշատում կանցկացվի «Արմմոնո» 19-րդ» միջազգային թատերական փառատոնը։   «Արմմոնո» միջազգային թատերական փառատոնն իր գոյության մեկ ու կես տասնյակից ավելի տարիների ընթացքում կարողացավ մեր երկրում ձևավորել ու զարգացնել «մեկ դերասանի թատրոն»-ը:    «Արմմոնո»-ն տարեցտարի ընդլայնում է իր շրջանակները՝ ի հայտ բերելով նոր անուններ ու հնարավորություն տալով հայ հանդիսատեսին ծանոթանալու միջազգային թատերական իրողություններին:  Ցավոք, այս տարի ևս, համավարակով պայմանավորված, փառատոնն արտերկրից դերասաններ չի հյուրընկալի, սակայն առցանց տիրույթում կլինի ակտիվ. առցանց իրենց աշխատանքները կներկայացնեն դերասաններ  ՌԴ-ից, Ղազախստանից,...

Մայիսի 31-ԻՆ, ժամը՝ 19․30 տեղի կունենա «Պատմություններ պատերազմի մասին» թատերականացված ընթերցումները

Մայիսի 30-ին կմեկնարկի արդեն ավանդական դարձած և շատ սպասելի ԱՐՄՄՈՆՈ փառատոնը: Փառատոնի առանձնահատկություններից մեկն էլ ամեն անգամ նորույթով հանդես գալն է, երբ ավանդական ծրագրային միջոցառումների ցանկում հանդիպում ենք նոր նախագծի, նոր մտահղացման: ԱՐՄՄՈՆՈ 2021-ն էլ այս առումով հետաքրքիր անակնկալներ ունի իր հանդիսատեսի համար, որոնցից մեկը անմիջական առնչություն ունի «Դրամատուրգիա» հանդեսի և tatron-drama.am-ի հետ: Երբ փառատոնի գործադիր տնօրեն Մարիաննա Մխիթարյանին առաջարկեցի ծրագրում ներառել ժամանակակից դրամատուրգների գործերի ընթերցումներ, չէի կասկածում, որ դրական արձագանք կստանամ: Բայց արձագանքն այնքան ոգևորիչ և անմիջական էր, որ տեղում ծնվեց երկու...

Տաղանդավոր գրականագետ Սուրեն Աղաբաբյանը, որն իմ ղեկավարն էր Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում, հիմնավորապես անցել էր դասական ու նորագույն գրականության պարունակներով, մի օր, երբ Հայաստանի թատերական գործիչների միության հարակից ռեստորանում սրճում էինք (այժմ այդտեղ Ֆրանսիայի դեսպանատունն է), ասաց. «Նորայր, քո պատմվածքներում ավելի շատ գործողություն կա, քան պատմողականություն, ինչո՞ւ պիես չես գրում»։ «Գրել եմ, Սուրեն Բարթուղովիչ»։ «Տուր կարդամ»։ «Յոթերորդ դասարանում մի տեսարան եմ թարգմանել Լերմոնտովի «Դիմակահանդեսից»։ «Մի՛ տուր, քոնը գրիր»։ Ես նաև արել էի մի անհաջող փորձ, գրելով «Հարսնացուն» պիեսը, որը խաղացվեց Երևանի պետական համալսարանի...

  Ինչպես  մարդիկ, գրական գործերը  նույնպես իրենց ճակատագիրն  ունեն, լինելով  պահանջված կամ մոռացված,  հաջողակ և   անհաջողակ, առաջացող ժամանակի պահանջներին համահունչ կամ որևէ  թղթապանակի կամ գրադարակի մեջ բանտարկված: Իմ առաջին` «Կյանքը վանդակի կողքով» պիեսը, գոնե ինձ համար, հաջողակների  շարքից  է: Պիեսի գլխավոր հերոսները  թռչուններն   են: Ինչո՞ւ վանդակ և ինչո՞ւ   թռչուններ:  Ժամանակին, երբ տանը թութակ էինք պահում, հաճախ  էր մտքովս անցնում, որ   եթե  այս  թռչունները  ծնվում,  սատկում, սերունդ են ունենում հավերժորեն փակված լինելով վանդակի մեջ,  երբ իրենց գոյության միակ միջոցը տիրոջ  քմահաճույքն է, ի՞նչ կլինի,...

  «Ревизор в Силаголе» — спектакль Даугавпилсского театра назван точно: здесь и место действия, и образ мысли, и даже способ существования. Автор пьесы Моника Зиле взяла из гоголевского произведения лишь его вневременную коллизию, бессмертный сюжет: провинциальные чиновники принимают мошенника за столичного ревизора. Но для маленького латгальского городка в наше время столица не только и не столько Рига, — бери выше, Европа – наше все, и, значит, ревизор приезжает не меньше чем из Брюсселя… Два итальянца, сбежавшие из тюрьмы, роются в отходах, ищут съестное....

ԱՌԱՋԻՆ ՊԻԵՍԻ ԲԵՄ-ԵԼԸ tatron-drama.am-ը սկսում է նոր խորագիր՝ «Առաջին պիեսի բեմ-ելը».  մեր դրամատուրգները կներկայացնեն իրենց պատմությունները, թե առաջին անգամ երբ, ինչպես թատրոնի, բեմադրիչի ուշադրությանն  արժանացավ այն պիեսը, որը պիտի դառնար «չիտկա», փորձեր, բեմադրություն ու պրեմիերա և ապրեր իր բեմական կյանքով: Դառնար ԱՌԱՋԻՆ ՊԻԵՍԸ, որն ՀԵՂԻՆԱԿԻՆ տանելու էր ԹԱՏՐՈՆ:     Կարինե ԽՈԴԻԿՅԱՆ   Ուղիղ 40 տարի առաջ, ճիշտ այս օրերին, ինձ զանգահարեց Հովհ. Աբելյանի անվան պետթատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Վահե Շահվերդյանը: «Կարո՞ղ ես թատրոն գալ, քննարկելու բան կա»,- ասաց: «Կգամ»,- կտրուկ պատասխանեցի ես մարտահրավերն ընդունող...