admin

ՎԻԼՅԱՄ ՍԱՐՈՅԱՆԻ «ՓՈՂ ՍԱՐՔԵԼԸ ԵՎ ՏԱՍՆԻՆԸ ԱՅԼ ՇԱՏ ԿԱՐՃ ՊԻԵՍՆԵՐ»-ը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2008 թ., թիվ 14-15-ում         ՎԻԼՅԱՄ ՍԱՐՈՅԱՆ ՓՈՂ ՍԱՐՔԵԼԸ ԵՎ ՏԱՍՆԻՆԸ ԱՅԼ ՇԱՏ ԿԱՐՃ ՊԻԵՍՆԵՐ   ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԽՆԱՄՔ Հիվանդանոցի ընդունարան։ Գլուխը բռնած տղամարդ։ Մտնում է ալեհեր բժիշկը։ ԲԺԻՇԿ — Տղա է։ ՏՂԱՄԱՐԴ — Բան չեմ հասկանում։ ԲԺԻՇԿ — Տղա։ ՏՂԱՄԱՐԴ — Հասկանում եմ, բժիշկ, դժվար ժամանակներ են, բայց հայրս ինչպե՞ս է։ ԲԺԻՇԿ — Ձեր հա՞յրը։ ՏՂԱՄԱՐԴ — Այո, եկել եմ, որպեսզի իմա­նամ, թե նա ինչպես է, չնայած գիտեմ, որ...

Անուշ ԱՍԼԻԲԵԿՅԱՆԻ «ԱՄԵՐԻԿՅԱՆ ԴՐԱՄԱ ՀԱՅ ԲԵՄՈՒՄ ԿԱՄ «ՇԱՆ ԱՂՋԻԿԸ» ՀԱՄԱԶԳԱՅԻՆԻ ԲԵՄՈՒՄ» հոդվածը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2006 թ., թիվ 11-12-ում   Ալբերտ Ռամսդելլ Հերնի Կրտսերի պիես­ներին բնորոշ են աղմկահարույց սյուժեները, արտառոց բնավորությունները, պարադոքսալ լուծումները, թատերայնությունը։ Նա չի ճանա­չում ժանրային սահմանափակում և կյանքը տեղափոխում է բեմ, բեմը՝ կյանք, հանդիսա­տեսին շարունակ հիշեցնելով, թե «այս ամենն ընդամենը խաղ է»։ Խաղի այս կանոններին համահունչ է նաև «Սիլվիա» պիեսի բեմադրու­թյունը Համազգային թատրոնի բեմում՝ ռեժի­սորական համարձակ լուծումներով, գունային վառ մատուցումներով գրագետ, լուսավոր ու կենսուրախ մի ներկայացում (բեմադրիչ՝ Սաթենիկ Խաչատրյան,...

Նվարդ ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ «ՊԱՏՎԱԽՆԴՐՈՒԹՅԱՆ ՀԱՄԱՆՄԱՆ ՀԱՄՈԶՄՈՒՆՔՆԵՐՈՎ» հոդվածը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2006 թ., թիվ 11-12-ում     Նվարդ ԱՍԱՏՐՅԱՆ ՊԱՏՎԱԽՆԴՐՈՒԹՅԱՆ ՀԱՄԱՆՄԱՆ ՀԱՄՈԶՄՈՒՆՔՆԵՐՈՎ Հայ դրամատուրգիան, ցավոք, հարուստ չէ ժամանակների անզիջում «գրաքննությանը» դիմագրաված մնայուն արժեքներով։ Այս ան­հերքելի իրողությունը, ոչ մի կերպ չմերվելով մեր ազգային թատրոնի հնամյա հարուստ կեն­սագրության հետ, սաստիկ տրտմեցնում է հայ թատերապաշտներիս։ Միաժամանակ հիմնավորում ու արդարացնում է առանձին դրամա­տուրգիական երկերի նկատմամբ թատերական գործիչների մշտակայուն հետաքրքրությունը։ Այդ կերպ հայ թատրոնը քիչ թե շատ պահպա­նում է ազգային ուրույն դիմագծի գենետիկ հատկանիշները։ Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Պատվի համար» դրաման,...

Արմեն ԱՎՆԵՍՅԱՆԻ «ԽԱՂԸ ԵՎ ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱՆ» հոդվածը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2006 թ., թիվ 11-12-ում     Արմեն ԱՎԱՆԵՍՅԱՆ ԽԱՂԸ ԵՎ ԴՐԱՄԱՏՈՒՐԳԻԱՆ Ժամանակակից մշակույթի համապատկե­րում կարևոր գործառույթ է ստանձնել խաղը։ Խաղը թափանցել է մշակութային գրեթե յուրա­քանչյուր ոլորտ՝ գրականություն ևս։ Գրականության մեջ խաղը արտահայտ­վում է «գրականությունը ժամանցի միջոց է» մտայնության արդյունքում։ Սա նաև ժամանա­կի հրամայականի հոլովույթից է բխում։ Բանն այն է, որ գրական երկի ընկալումն այսօր փոխ­վել է և այն առանց խաղի (ժամանցի միջոց) դժվար է պատկերացնել: Ժամանակակից գրողը բազմաթիվ հնարքներ է կիրառում և իր...

Վահե ՔԱՉԱՅԻ «ԳԻՇԱՏԻՉՆԵՐԻ ԽՆՋՈՒՅՔԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2006 թ., թիվ 11-12-ում     Գոյապաշտական դրամա մեկ արարով Գործող անձինք ԲՐԻԺԻՏ ՎԻԿՏՈՐ ՎԻԼԿԵՐ ՊԻԵՌ ՏԻՄԱԿՈՎ ՖՐԱՆՍՈՒԱԶ Դոկտոր ՔԱՐՏ ԿԱՈՒԲԱԽ – գերմանացի սպա Երկու գերմանացի զինվոր   Հյուրասենյակ, պատուհաններին՝ թանզիֆե շերտեր: Ձախ կողմում նախամուտքի միջանցքն է, աջ կողմում՝ խոհանոցն ու լոգարանը: Բեմում միայն Բրիժիտն է, նա ուշադիր զննում է սեղանը: ԲՐԻԺԻՏ — (մտքում): Ամեն ինչ իր տեղում է, նույնիսկ աղամանները։ Տարօրինակ է, ես դրանք միշտ մոռացել, թողել եմ խոհանոցում։ (Բարձրաձայն։) Վիկտոր, ինչո՞վ ես...

Ալեքսանդր ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԻ «ՁԵՅՄ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2006 թ., թիվ 11-12-ում   Հոգեբույժները պնդում են. «Երբ դիցաբանական, պատմական ու այլևայլ կերպարներ, հանգուցյալների հոգիներ երազներում ալցելում են ձեզ՝ նորմալ է։ Բայց եթե նրանք անսպասելի հայտնվում են, երբ դուք սթափ, արթուն վիճակում եք, ուրեմն որոշակի հոգեկան պրոբլեմներ ունեք»։ Իմ այս մոնոպիեսի հերոսը հայտնվեց օրը ցերեկով, երբ տանը, հեռուստացույցի առջև նստած ֆուտբոլ էի նայում։ Այդ տիպը ներկայացավ որպես Ձեյմ։ Իմ զարմացած հարցին, թե՝ որտեղի՞ց հայտնվեցիք, պարո՛ն, նա հանգիստ պատասխանեց. «Այնտեղից, որտեղ երազներն ու տեսիլքներն են...

Հովհաննես ԹԵՔԳՅՈԶՅԱՆԻ «ԵՐԿԿԵՆՑԱՂ ՄԱՐԴԸ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2006 թ., թիվ 11-12-ում   Քանի որ փորձել էի նորամուծություն անել և գրել Ընդմիջման ժամա­նակ կատարվող կամ կատարվեիք գործողությունների մասին, ապա, ըստ տրամաբանության, պետք է նշեի նաև Խոնարհման հերթակա­նությունը և արարողակարգի նրբություններին վերաբերող տեսարան գրեի։ Բայց, փառք Աստծո, այս պիեսում որևէ տրամաբանություն (ինձ հիմարի տեղ եմ դնում) չկա։ Մի բան, ինչը երկու տարբերակի դեպքում էլ ինձ ազատում է այդ ծանր պարտականությունից։ Ուզում եմ միայն խոսել իմ խոնարհման մասին։ Պիեսի բոլոր գոր­ծող անձինք իրական են:...