ՀԹԳՄ «ԱՐՏԱՎԱԶԴ» ԱՄԵՆԱՄՅԱ ՄՐՑԱՆԱԿԱԲԱՇԽՈՒԹՅՈՒՆ
ՀԹԳՄ «ԱՐՏԱՎԱԶԴ» ԱՄԵՆԱՄՅԱ ՄՐՑԱՆԱԿԱԲԱՇԽՈՒԹՅՈՒՆ Կ. Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոն «ՄԱՐԴԻԿ: ԳԱԶԱՆՆԵՐ: ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐ:»
ՀԹԳՄ «ԱՐՏԱՎԱԶԴ» ԱՄԵՆԱՄՅԱ ՄՐՑԱՆԱԿԱԲԱՇԽՈՒԹՅՈՒՆ Կ. Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոն «ՄԱՐԴԻԿ: ԳԱԶԱՆՆԵՐ: ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐ:»
Արմեն ՎԱԹՅԱՆԻ «ԶԱՆԳ ՎԵՐԵՎԻՑ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2006 թ., թիվ 11-12-ում Ես թատրոն շատ էի սիրում, քանի դեռ չէի տեսել իմ կյանքում առաջին ներկայացումը։ Չար կախարդին կերպավորող դերասանը խոսում էր իր խարդախ ծրագրերի մասին, իսկ կողքին կանգնած մյուս պերսոնաժները իբր չէին տեսնում նրան ու չէին լսում նրա խոսքերը։ Կարծես ժամանակավոր կուրացել ու խլացել էին։ Ութ տարեկան էի, և տեսածիս նկատմամբ որոշակի քննադատական վերաբերմունքն արդեն նկատվում էր բնավորությանս մեջ, ինչը հետագայում մեկ անգամ չէ, որ փչացրել է հարաբերություններս շրջապատի հետ։ Ես...
2020 թվականի նոյեմբերի 10-ը դարձավ ջրբաժան, վերածվելով կյանքի՝ պատերազմից առաջ և հետո: Դեռ լիովին չենք գիտակցել կատարվածը, բայց արդեն ժամանակն է վերլուծելու, հասկանալու՝ ինչ չի արվել կամ թերի է արվել, բայց առավել կարևոր է եթե ոչ այսօրվա, ապա վաղվա հրատապ խնդիրներն ու անելիքը գոնե ուրվագծել. Ամեն մեկը՝ իր ոլորտում իր մասնագիտական տիրույթում: Ի՞նչ խնդիր է լուծելու հայ թատրոնը մոտակա տարիներին՝ ի՞նչ ասելիք պիտի մոտիվացնի, հերոսի փնտրտուքի ի՞նչ ուղի ընտրի: Ի՞նչ և ինչպիսի՞ պիեսներ պիտի գրեն հա՛յ դրամատուրգները (շեշտը իր տեղում է): Հա՛յ թատրոնը...
Կարինե ԽՈԴԻԿՅԱՆԻ «ՏՐԱԿՏԱՏ ԹԱՇԿԻՆԱԿԻ ՄԱՍԻՆ» պիեսը տպագրվել է «Դրամատուրգիա» հանդեսի 2006 թ., թիվ 10-11-ում: Թատրոնը ամենամեծ խաղն է… կյանքից հետո։ Ու նաև՝ ամենադաժանն ու ամենահետաքրքիրը։ Ավելի լավ է խաղի կանոններ թելադրել թատրոնում, քան խաղի մասնակից դառնալ կյանքում՝ ակամա։ Խաղացե՛ք, տիկնայք և պարոնայք… կյանքում կամ թատրոնում՝ ինչպես կամենաք։ Ինչպես՝ ես: Կարինե ԽՈԴԻԿՅԱՆ ՏՐԱԿՏԱՏ ԹԱՇԿԻՆԱԿԻ ՄԱՍԻՆ (մոնոդրամա երեք գործող անձանց համար) Գործող անձինք ՕԹԵԼԼՈ ԴԵԶԴԵՄՈՆԱ ՅԱԳՈ Բեմի միջտեղում կեռիկից կախված է սպիտակ կտոր՝ 2 մ x 1,5 մ...
Կյանք, կռիվ, սեր, օվկիանոսի խորքում թաքնված կղզի, հայր և որդի, լույս և մահ… Այս բառերն իրար կողքի դնելով, թերևս, կարելի է ամեն ինչ ասել: Անուններ չկան: Կան բառեր և կա երաժշտություն: Միգուցե բառեր էլ պետք չեն, քանի որ դեռ չեն ստեղծվել որդեկորույս հոր տառապանքը նկարագրող բառերը: Երևի լավ է, որ չկան այդ բառերը: Եթե ամեն ինչ հնարավոր լիներ բառերով ասել, աշխարհը մի մեծ բան կկորցներ: Դավիթ ԽԱՉԻՅԱՆ 16.07. 2020 ԿՂԶԻՆ Անհնարին դրամա՝ մեկ արարով Գործող անձինք ԶԻՆՎՈՐ ԲՈՒԺՔՈՒՅՐ ՎԻՐԱԲՈՒՅԺ ԶԻՆՎՈՐԻ ՀԱՅՐԸ Բեմի...
2020 թվականի նոյեմբերի 10-ը դարձավ ջրբաժան, վերածվելով կյանքի՝ պատերազմից առաջ և հետո: Դեռ լիովին չենք գիտակցել կատարվածը, բայց արդեն ժամանակն է վերլուծելու, հասկանալու՝ ինչ չի արվել կամ թերի է արվել, բայց առավել կարևոր է եթե ոչ այսօրվա, ապա վաղվա հրատապ խնդիրներն ու անելիքը գոնե ուրվագծել. Ամեն մեկը՝ իր ոլորտում իր մասնագիտական տիրույթում: tatron-dama.am-ի հարցերին պատասխանում է Դավիթ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԸ Բեմադրիչ, ՀԹԳՄ «ԱՐՏԱՎԱԶԴ» մրցանակ՝ «ՎԵՐՋԻՆ ՈՒՍՈՒՑԻՉԸ» ներկայացման համար Ի՞նչ խնդիր է լուծելու հայ թատրոնը մոտակա տարիներին՝ ի՞նչ ասելիք պիտի մոտիվացնի, հերոսի փնտրտուքի ի՞նչ ուղի ընտրի:...
Մոնոպիես 1 գործողությամբ Գործող անձ ՄԼԵ – կոշկակար Մլեի կոշիկի վերանորոգման արհեստանոցը: Կենտրոնում, սեղանի վրա տարատեսակ գործիքներ են և ռադիո: Պատից կախված է Տիգրան Մեծի նկարը: Մլեն, սեղանի մոտ նստած, կոշիկ նորոգելով՝ քթի տակ հայրենասիրական երգ է երգում: Կոշիկը դնում է սեղանին, միացնում ռադիոն: Լսվում է մշակութային հաղորդման վերջնամաս, որին հաջորդում է քաղաքական թեմայով հաղորդում. «Բոլոր կուսակցությունները սարսափած են, քանի որ Վարչապետը…»: Ռադիոյի ձայնը խզվում է, լսվում է խշշոց: ՄԼԵ — Սրա՞ն ինչ եղավ… Ամեն անգամ էսպիսի կարևոր պահերին անջատվում է:...
2020 թվականի նոյեմբերի 10-ը դարձավ ջրբաժան, վերածվելով կյանքի՝ պատերազմից առաջ և հետո: Դեռ լիովին չենք գիտակցել կատարվածը, բայց արդեն ժամանակն է վերլուծելու, հասկանալու՝ ինչ չի արվել կամ թերի է արվել, բայց առավել կարևոր է եթե ոչ այսօրվա, ապա վաղվա հրատապ խնդիրներն ու անելիքը գոնե ուրվագծել. Ամեն մեկը՝ իր ոլորտում իր մասնագիտական տիրույթում: tatron-drama.am-ի հարցերին պատասխանում է Անահիտ ԱՐՓԵՆԸ դրամատուրգ, սցենարիստ, արձակագիր Ի՞նչ խնդիր է լուծելու հայ թատրոնը մոտակա տարիներին՝ ի՞նչ ասելիք պիտի մոտիվացնի, հերոսի փնտրտուքի ի՞նչ ուղի ընտրի: Անահիտ Արփեն...
ՙԿոնշենցիան՚ իմ առաջին պիեսն է՝ առաջին քայլս դրամատուրգիայի աշխարհում: Կյանքը բոլոր բեմերի հայրն է և բոլորս խաղում ենք՝ ապրելով: Կերպարները բեմի վրա հենց այնպես չեն ընտրվում. նրանք յուրաքանչյուրիս ներսում են: Երբեմն հայտնվում ենք իրավիճակներում, երբ բոլոր ելքերը փակուղի են թվում: Ի՞նչ անել, ո՞ւր գնալ, ո՞ւմ կանչել… Իսկ եթե իրե՞նք են գալիս անսպասելի… Վերջակետի նշանը երբեք չեմ սիրել, որովհետև կյանքը շարունակվում է, քանի դեռ ապրում ենք: ԿՈՆՇԵՆՑԻԱ Դրամատիկ աբսուրդ մեկ գործողությամբ Գործող անձինք ԱՐԹՈՒՐ — վարձով միայնակ ապրող երիտասարդ,...
Ծիծաղը բնության տված մեծագույն պարգև է: Ծիծաղով հաղթում են, ծիծաղով հաղթահարում, բայց առավել իմաստուն է նա, ով կարողանում է ծիծաղել ինքն իր վրա: Թե կարողացար անել դա, ուրեմն ձեռնոց նետեցիր կյանքին. Ծիծաղի՛ր ու առաջ գնա… ԾԻԾԱՂԵ՛Ք Գործող անձինք Թմբլիկ, ծիծաղելի արտաքինով ԿԻՆ Հեռախոսով խոսող Եհովայի ՎԿԱ ԲԺԻՇԿ ԿԻՆ — Ինձ համար քայլում էի, թիկունքիս ծիծաղի ձայն լսեցի: Չզարմացա: Ես գիտեմ, որ տգեղ եմ, ավելի ճիշտ, այդքան էլ սիրուն չեմ, չէ՛, ավելի ճիշտ, հնարավոր է` մի քիչ ծիծաղելի եմ: Հա՛, այդպես է,...